ีขาวก็ปรากฏเหนือกำไลสีแดง
กำไลสีแดงถูกพลังบางอย่างชักนำ ลอยมาหาสวีเสี่ยวหลานอย่างมีปัญญา จากนั้นสวมลงบนข้อมือขาวผ่องของสวีเสี่ยวหลานอย่างนุ่มนวล
อันหลินเห็นดังนั้นก็ลอบอุทานว่ากำไลวงนี้เหมาะสมกับสวีเสี่ยวหลานมาก ต่อไปถ้ามอบของขวัญก็ข้ามกำไลไปได้เลย
เวลานี้อาวุธดั้งเดิมวิหคชาดเหลือเพียงห้าชิ้น โล่หนึ่งชิ้น กระบี่หนึ่งเล่ม ลูกประคำหนึ่งเม็ด พู่กันหนึ่งด้ามและคันฉ่องหนึ่งบาน
ในฐานะของเซียนกระบี่ที่บำเพ็ญตน อันหลินถูกใจกระบี่ยาวที่มีประกายรัศมีเปลวเพลิงสีทองเล่มนั้นตั้งแต่แวบแรก เขาชี้กระบี่เล่มนั้นแล้วพูดว่า “ข้าเอากระบี่เล่มนี้!”
ผู้อาวุโสจูพยักหน้ายิ้มๆ “กระบี่วิหคชาดแหลมคมไร้เทียมทาน สามารถชักนำอัคคีฟ้าดิน แผดเผาสรรพสิ่งได้ เป็นอาวุธมีคมพิฆาตอันดับหนึ่ง เหมาะสมกับเจ้าจริงๆ”
อันหลินพยักหน้าอย่างตื่นเต้น ในฐานะของเซียนกระบี่ มีกระบี่ดำทะมึนแค่เล่มเดียวได้อย่างไร ยามเก๊กขรึมก็ต้องใช้กระบี่ที่งดงามยิ่งใหญ่ ถึงจะเผยความสง่างามได้!
ผู้อาวุโสจูประสานอิน ค่ายกลสีขาวปรากฎเหนือกระบี่ กระบี่ยาวแผดร้องทันใด
จากนั้นกระบี่ยาวก็เคลื่อนไหวอย่างเชื่องช้า ขยับไปข้างหลังแล้วเหาะหายไปหน้าทั้งสามคน
อันหลิน “
