… เจ้าอยู่ในแหวนมิติไม่ใช่หรือ รู้ได้อย่างไร”
กระบี่พิชิตมาร “ไปให้พ้น”
อันหลิน “…”
อันหลินปวดใจเหลือเกิน อยากหาคนสักคนมาปลอบใจตัวเองจังเลย
“สหายอันหลิน เจ้ายังมีกระจกวิหคชาดให้เลือก ลองดูสักหน่อยเถอะ”
ผู้อาวุโสจูอัดอั้นอยู่นานกว่าจะพูดเช่นนี้กับอันหลินได้
คนที่มีสิทธิ์เลือกอาวุธดั้งเดิมวิหคชาดมีไม่มาก นับไปนับมาก็มีแค่สิบกว่าคน เมื่อวายปราณก็กลับคืนสู่สำนัก แต่ไม่มีเคยมีใครที่ถูกอาวุธดั้งเดิมทอดทิ้งอย่างไม่ไยดีเช่นอันหลินเลยสักคน
เหตุการณ์แบบนี้ผู้อาวุโสจูก็ไม่รู้ว่าควรจัดการอย่างไร จึงทำได้เพียงให้อันหลินลองดูอีกสักครั้ง
อันหลินเองก็ไม่ถอดใจ ปล่อยต๋าอีกับต๋าเอ้อร์ออกมา “ต๋าอีต๋าเอ้อร์ ปล่อยค่ายกลไอออนกักขังคันฉ่องวิหคชาดไว้ ข้าไม่เชื่อว่ามันจะหนีไปได้อีก!”
พอเขาพูดเสร็จ ต๋าอีกับต๋าเอ้อร์ก็พุ่งไปหาคันฉ่องวิหคชาดทันที กางแขนแล้วปล่อยค่ายกลไอออนสีน้ำเงินรัศมีสิบจั้งออกมา ปกคลุมคันฉ่องวิหคชาดไว้ข้างในราวกับเป็นกำแพงเหล็กก็ไม่ปาน
“ผู้อาวุโสจู ตอนนี้เริ่มกันได้แล้ว” อันหลินพูดอย่างยิ้มแย้ม
ผู้อาวุโสจู “…”
สวีเสี่ยวหลาน “…”
