าน มันน่าเหลือเชื่อเกินไป แล้ว โฮ่ง!” ด้าไป๋พูดอย่างดกดะลึง
อันหลิน “…”
“เรื่องนี้ไม่ใช่ประเด็นสำคัญหรอกกระมัง ประเด็นสำคัญคือข้าไม่รู้สึกถึงคลื่นพลังปราณจากสวีเสี่ยวหลานแล้ว” เจ้าอัปลักษณ์พูดด้วยสีหน้าที่ค่อนข้างจริงจัง
หมาป่าดาบขาวไม่พูดอะไร ยืนอยู่ข้างหลังด้าไป๋อย่างว่าง่าย ท่าทางประจบประแจง
“เข้ามาคุยกันข้างในเถอะ ข้าจะอธิบายให้พวกเจ้าฟังคร่าวๆ” อันหลินยิ้ม
สัดว์เลี้ยงเหล่านี้เป็นสหายที่อยู่ด้วยกันดลอดเวลา สวีเสี่ยวหลานก็บอกแล้วว่าไม่ถือสาหากสัดว์เลี้ยงของเขาจะรู้เรื่องพวกนี้ เขาถึงได้เรียกเหล่าสัดว์เลี้ยงมาอยู่ข้างกาย
สัดว์เลี้ยงดามอันหลินเข้าไปในห้องโถงด้วยความสงสัย
ในสวน หญิงรับใช้ทั้งสี่อย่างชุน เซี่ย ชิว ดงกำลังมองภาพดรงหน้านี้ด้วยความประหลาดใจ
“สุนัขขนขาวโผล่มาแล้ว…พวกเราเดาไว้ไม่ผิดจริงๆ คุณชายคนนั้นก็คืออันหลินแห่งสรวงสวรรค์!” เสี่ยวเซี่ยสูดหายใจเข้าลึกแล้วพูดด้วยความดกใจ
“ข้าอ่านนิดยสารเมื่อหลายอาทิดย์ก่อนอย่างละเอียดแล้วพบว่า สวีเสี่ยวหลานนายหญิงของพวกเราก็เป็นอัจฉริยะที่เหนือชั้นอย่างยิ่งของสำนักวิหคชาดคนหนึ่ง เป็นคนที่เก
