จหารือชีวิตในอนาคตกับนาง แววตาอ่อนโยนดุจสายน้ำ
ค่ำคืนนี้ผ่านพ้นไปอย่างเป็นปกติ
อันหลินตื่นมาตอนเช้า หยิบยันต์ส่งสารออกจากแหวนมิติ พบว่ามีพลังปราณนับร้อยต้องการติดต่อเขา
คนที่มีวิธีสื่อสารด้วยการสื่อจิตพยายามติดต่อเขากันแทบจะทั้งหมด
นี่มัน…หรือข่าวจะแพร่สะพัดแล้ว
ตอนนั้นเขาคิดแต่จะไล่ตามสวีเสี่ยวหลาน ไม่มีเวลาคิดอะไรทั้งนั้น
ตอนนี้เพิ่งมารู้ว่า ที่แท้ก็มีคนมากมายเป็นห่วงตัวเอง ในใจก็อดซาบซึ้งไม่ได้
สวีเสี่ยวหลานเผายันต์ส่งสารของตัวเองทิ้งไปแล้ว ไม่อยากติดต่อใครทั้งนั้น
อันหลินเข้าใจสวีเสี่ยวหลาน คิดว่าเรื่องนี้ไม่บอกคนอื่นจะเป็นการดีกว่า แจ้งสถานการณ์กับสัตว์เลี้ยงของตัวเองคร่าวๆ ก็พอแล้ว
เขาคิดๆ แล้วตัดสินใจส่งกระแสจิตให้ต้าไป๋ก่อน
ยันต์ส่งสารถูกรับสายในเสี้ยววินาที จากนั้นก็เป็นเสียงโศกเศร้าของต้าไป๋ “ฮือๆ ๆ…พวกเจ้าเจอทรัพย์สินของพี่อันแล้วหรือ ฝีมือของหญิงชั่วคนไหน ข้าจะฉีกมันทั้งเป็นแน่! โ โฮ่ง!”
อันหลินซึ้งใจ ชี้แจงว่า “ต้าไป๋ ถ้าไม่ใช่พลังปราณของเจ้าตัว จะใช้ยันต์ส่งสารไม่ได้นะ”
ปลายทางของยันต์ส่งสารเงียบไป ราวกับว่าตกใจ
จากนั้นเสี
