ี้ถึงแม้จะพูดไม่ได้ แต่สวีเสี่ยวหลานกลับอดทนอยู่กับเขาตั้งหลายคืน แถมยังถ่ายทอดพลังเพลิงเข้าสู่น้ำแข็งไม่หยุด ทำให้เขาอบอุ่นขึ้น
ฉากนี้คุ้นเคย แต่ก็มีความแตกต่างกัน
เพราะครั้งนี้สวีเสี่ยวหลานละลายน้ำแข็งที่จองจำอันหลินโดยตรง ง่ายดายและบ้าบิ่นเหลือเกิน
ไม่เพียงเท่านี้ สวีเสี่ยวหลานยังโอบกอดเขาอย่างอ่อนโยน มอบความอบอุ่นให้ร่างกายเขาอีกด้วย
ความสุขมาเยือนกะทันหันเกินไป ทำให้อันหลินรู้สึกเหมือนตนกำลังฝันไป!
“ฮือ…เซียนหญิงเสี่ยวหลาน เจ้าช่างดีจริงๆ อบอุ่นจังเลย…”
ความอบอุ่นแผ่ซ่านไปทั่วสรรพางค์กาย ทำให้เขาสบายไปทั้งตัว
มันเป็นความอบอุ่นอย่างบอกไม่ถูก เขาไม่รู้สึกถึงความเหน็บหนาวที่น่ากลัวเช่นนั้นอีกแล้ว
…
ภายในถ้ำบนภูเขาหิมะลูกหนึ่ง ชายหนุ่มที่หลับใหลคนหนึ่งกำลังละเมอไม่หยุด ปากพึมพำทำนองว่า ‘เซียนหญิงเสี่ยวหลาน’ ‘อุ่นจังเลย’
ผ่านไปสองชั่วยาม เขาถึงค่อยๆ ตื่นขึ้นมาจากห้วงนิทรา
อันหลินลืมตาขึ้น เห็นผนังหินที่ขรุขระไม่เรียบ
ที่นี่เงียบสงัด ได้ยินเสียงพายุหิมะแว่วมาจากปากถ้ำอย่างชัดเจน
“หือ เสี่ยวหลาน”
เขาไม่เห็นเงาของสวีเสี่ยวหลาน ขานเรียกชื่อของหญิงสาว
ไม่มีเสียงตอบรับ
“หรือนางจะมีธุระก็เลยออกไปแล้ว” อัน
