สู่ความว่างเปล่าแน่นอน!” สาวหิมะคนหนึ่งถูกแว้งกัดเพราะกระบี่คู่ชะตาแตกละเอียด เลือดไหลออกจากมุมปาก ใบหน้ามีแต่ความสิ้นหวัง
“ท่านชิงหลี พวกเราถอย…” สาวหิมะที่มือเป็นสีน้ำเงินยังพูดไม่ทันขาดคำ ดวงตาก็เบิกกว้าง รอยเลือดสีน้ำเงินลุกลามจากศีรษะของนางลงมายังท้องน้อย
ไม่รู้ว่าอันหลินโผล่มาด้านหลังสาวหิมะคนนั้นตั้งแต่เมื่อใด หนึ่งกระบี่ตัดลมหายใจ!
เขามาตอนไหน ทำไมไม่มีแม้แต่คลื่นมิติ! สาวหิมะที่เหลือทั้งสี่มองสาวหิมะที่ถูกฟันเป็นสองซีกด้วยความอึ้ง ใบหน้าฉายความหวาดกลัว
“แยกกันหนี!” ชิงหนีตะโกนลั่น
สิ้นคำพูด สาวหิมะทั้งสี่ก็แยกย้ายหลบหนีไปคนละทางอย่างไม่คิดชีวิต
อันหลินหยั่งรู้ฟ้าดินผืนนี้ รู้สึกเหมือนว่าทุกสรรพสิ่งในแดนนี้ล้วนอยู่ในการควบคุมของเขา เกล็ดหิมะทั้งหลาย เศษธุลีทุกเม็ด เขารับรู้ได้อย่างแจ่มชัด สามารถสื่อสารกับพวก กมันได้
คาถาเรียกสายฟ้า!
ครืน สายฟ้าสีขาวบนท้องฟ้าปลอดโปร่งฟาดสาวหิมะผู้ฝึกกระบี่ด้วยพลังทำลายล้างอันยิ่งใหญ่ ทำให้นางกลายเป็นธุลีดินของฟ้าดินในพริบตา
หมัดสะเทือนขุนเขา!
หมัดสีทองผนึกมิติด้วยพลังปฐพีอันแรงกล้ายิ่ง กระแทกสาวหิมะประคำขาวคนนั้นทันที
สาวหิมะกรีดร้อง โยนประคำข
