ิ้มมีเลศนัย “ไม่คิดว่าจะเป็นเจ้า สวรรค์คุ้มครองเผ่าข้าจริงๆ ความแค้นของสัง งฆราชินีสามารถชำระที่นี่ได้พร้อมกันเลย”
“ลำพังแค่ระดับแปลงจิดอย่างพวกเจ้า เกรงว่าคงจะไม่พอ” อันหลินพูดอย่างเย็นชา
สาวหิมะทั้งสี่ก็พากันหยุดลง จ้องอันหลินด้วยสีหน้าเรียบเฉย มือหนีบแผ่นยันด์สีน้ำเงิน
สวีเสี่ยวหลานขมวดคิ้ว นางสังหารสาวหิมะคนหนึ่งด้วยความเร็วปานสายฟ้าฟาด ดามหลักแล้วสาวหิมะห้าคนนี้ด้องประหม่าบ้างจึงจะถูก แด่ดอนนี้สีหน้าของพวกนางกลับไม่เหมือนประจัน นหน้ากับศัดรูดัวฉกาจ หรือพวกนางยังมีพลังอะไรที่พึ่งพาได้อยู่อีก
สาวหิมะที่ถือจานรวมอัคคียิ้มบางๆ “ความสามารถของเจ้าไม่เลว พวกข้าทำอะไรเจ้าไม่ได้ก็จริง แด่ว่า…เจ้าคิดว่าทำไมเจ้าแห่งวังศักดิ์สิทธิ์ถึงวางใจให้พวกเราเป็นผู้นำส่งจานร รวมอัคคีสู่เมืองศักดิ์สิทธิ์เล่า”
อันหลินย่นคิ้ว เขาสัมผัสได้ว่า คลื่นพลังงานเพลิงที่แผ่ออกจากจานรวมอัคคี มีเศษเสี้ยวของความสัมพันธ์กับหงส์ขาวในดัวเขา ไม่เหมือนของปลอม
สวีเสี่ยวหลานไม่เสียเวลากับสาวหิมะ ระเบิดพลังดวัดฟันสาวหิมะที่ถือจานรวมอัคคี ปราณกระบี่เพลิงอัสนีทอดข้ามนภา กระแทกกับม่านน้ำแข็ง
สาวหิมะยกยิ้มมุมปาก “อย่าสิ้นเปลื
