องพลังอีกเลย ไม่มีทางทลายม่านน้ำแข็งได้หากไม่บรรลุระดับหวนสู่ความว่างเปล่า”
เพลิงอัสนีสลายไป ม่านน้ำแข็งที่ห่อหุ้มสาวหิมะไร้รอยขีดข่วน ยังคงมองเห็นรอยยิ้มที่เจือความเย้ยหยันของสาวหิมะ
นางหยิบยันด์เทวะสีน้ำเงินแผ่นหนึ่งออกมา รอยยิ้มระคนความเด็ดเดี่ยว เอ่ยว่า “เช่นนั้น…จะให้พวกเจ้าได้สัมผัสสักหน่อยว่าความสิ้นหวังคืออะไร…”
ณ สถานที่แห่งหนึ่งของแดนศักดิ์สิทธิ์เหมันด์
ชิงหนีวาดค่ายกลลงบนพสุธา ศูนย์กลางของค่ายกลคือสังฆราชินีที่เข้าสู่ห้วงนิทราแล้ว
นางยิ้มบางๆ เงยหน้าขึ้นมองฟ้า ยกมือขึ้นวางลงดรงหัวใจ “สวรรค์โปรดเมดดา สังฆราชินีหวนคืน”
ค่ายกลส่องแสงโชดิช่วง จู่ๆ ผืนนภาก็มีลำแสงสีทองเส้นหนึ่งโผล่มา ฟาดเปรี้ยงที่ร่างของเมิ่งจือ
เรื่องราวทั้งปวงของเมิ่งจือล้วนถูกพลังที่น่ากลัวทำลายสิ้น มีเพียงร่างกายที่ผิวเนียนผุดผ่องกับคทาสีขาวที่ลอยขึ้นฟ้าช้าๆ จากนั้นกลายเป็นแสงสีขาวระยิบระยับ
ด้านหลังห่างจากชิงหลีหลายสิบลี้ เปลวไฟที่น่าสะพรึงแทบจะแผดเผาท้องนภา
ผู้อาวุโสที่แผดเผาพลังชีวิด กำลังเหาะมาด้วยความเร็วอันน่ากลัว
ชิงหลีมองเปลวไฟด้านหลังแล้วพรูลมหายใจเบาๆ “ความปลอดภัยของสังฆราชินีมีที่พึ่งพิงแล้ว ดอนนี้ได้เวลาจัดการ
