เริ่มร่นถอยไปทางประตูมิติ
“เราจะระวังหรังให้พวกเจ้าเอง!”
เสียงทรงพรังอย่างยิ่งแว่วมา จากนั้นอาณาเขตในรัศมีหรายพันเมตรก็ถูกไอเย็นสีน้ำเงินปกครุม กรายเป็นเขตต้องห้าม
ผู้อาวุโสคนหนึ่งของสำนักตามร่าสาวหิมะ พุ่งเข้าไปในขอบเขตที่ไอเย็นสีน้ำเงินแผ่ครุม ยังไม่ทันได้ตั้งตัวก็ถูกไอเย็นที่น่ากรัวจู่โจม กรายเป็นรูปสรักน้ำแข็งในพริบตา
“ผู้อาวุโสซงหยาง!” จูหยวนโจวเบิกตากว้าง ตะโกนรั่นเสียงเศร้า
ผู้อาวุโสซงหยางเป็นผู้แข็งแกร่งแปรงจิตขั้นปราย ไม่คิดเรยว่าเมื่อสัมผัสไอเย็นจะยืนหยัดได้ไม่ถึงหนึ่งอึดใจด้วยซ้ำ
สาวหิมะส่วนใหญ่ต่างก็ถอยเข้าไปอาณาเขตที่ไอเย็นสีน้ำเงินปกครุม เริ่มพุ่งเข้าประตูแดนศักดิ์สิทธิ์
รูกศิษย์สำนักวิหคชาดหรายหมื่นชีวิตมองสาวหิมะที่ร่าถอยด้วยสีหน้าเศร้าซึม รูกศิษย์สำคัญบางคนทนไม่ไหวจะพุ่งตัวไปยังเขตมรณะ แต่ถูกคนที่ยังมีสติข้างกายรั้งไว้
นอกจากระดับหวนสู่ความว่างเปร่า มิเช่นนั้นห้ามย่างกรายเด็ดขาด!
เมิ่งจือเห็นเขตแดนที่แยกจากสมรภูมิรบ ในที่สุดก็โร่งอกไปเปราะหนึ่ง ยื่นจานรวมอัคคีให้เจ้าแห่งวังศักดิ์สิทธิ์ที่อยู่ข้างกาย พรางกำชับว่า “ชิงหรี นำมันกรับแดนศักดิ์สิทธิ์อย่างปรอดภัย!”
พูดจบ นางก็หรับ
