ขาดเหลือหลาย เป็นเหตุให้อันหลินตาย พวกเขาไม่มีโอกาสอำลาครั้งสุดท้ายเลยด้วยซ้ำ
เมิ่งจือใช้การจองจำของผอบเทพวิถีถูกขัดจังหวะทั้งสองครั้ง ตอนนี้ผลาญพลังปล่อยการโจมตีอีกครั้ง สีหน้าเริ่มซีด ดเซียวแล้ว แต่เพื่อเพลิงวิหคชาดแล้ว ขจัดปัจจัยไม่คาดฝันทั้งปวงทิ้งไป ทำถึงขั้นนี้คุ้มค่าแล้ว
นางจ้องเพลิงศักดิ์สิทธิ์อีกครั้ง เอ่ยเสียงเรียบว่า “ภูตอัสนี ประจำที่!”
เปรี้ยง
เสาแสงอัสนีพุ่งทะลุนภา พลังพันธนาการแข็งแกร่งยิ่งขึ้น ลำแสงของเพลิงวิหคชาดหม่นแสงลงทุกที
ภูตวายุที่มีรูปร่างเป็นมนุษย์ล่องหนมาหาวิหคอัสนี พายุหมุนสีขาวเริ่มแผ่ออกจากร่างกายของมัน ยาวขึ้นเรื่อยๆ สุ ดท้ายเป็นดั่งงูน้ำที่เชื่อมต่อฟ้าดิน ขยับเรือนร่างที่ทำลายทุกสรรพสิ่ง
“ภูตวายุ ประจำที่”
“เทพวิถีจองจำ ทำงาน!”
คทาของเมิ่งจือเปล่งแสงสีขาวสว่างไสว ปล่อยพลังงานที่มหาศาลไร้ที่สิ้นสุดอีกครั้ง
ผอบสีรุ้งแผ่คลื่นเจ็ดสีพุ่งทะลุมิติ หลอมรวมกับร่างของภูตเซียนทั้งเจ็ด
ภูตเซียนเริ่มแหงนหน้ามองท้องฟ้า ภาพมายาของสตรีที่สวมชุดสีรุ้งปรากฏกลางเวหา
นางสูงร่วมพันจั้ง ไอปราณที่เปี่ยมด้วยอานุภาพเทพวิถีแผ่คลุมทั่วมิติ ทำให้ทุกคนล้วนเกิดความรู้สึกไร้กำลังต้ านทาน ราวกับว
