ายหนุ่มที่บาดเจ็บสาหัสอยู่
ชายหนุ่มชูนิ้วกลางให้นาง เสียงก้องทะลุชั้นเมฆ “สาวหิมะสวะ! ทำกับนักพรตแปลงจิตอย่างข้ารุนแรงปานนี้ นอกจากรัง งแกคนอ่อนแอกว่า ใช้กำลังข่มเหงแล้วยังทำอะไรเป็นอีก!”
“ไม่ว่าวิหคอัสนีนกโง่นั่นจะปล่อยเสาอัสนีอีกกี่ครั้ง อันหลินคนนี้ก็จะทำให้มันฟาดเจ้าเอง!”
สำนักวิหคชาดกับกองทัพสาวหิมะได้ยินคำพูดของอันหลิน ต่างก็อึ้งงัน
เมิ่งจือโมโหจนแน่นหน้าอก เผยอปากน้อยๆ อยากโต้กลับไป แต่พบว่าไม่มีคำศัพท์อะไรเลย และไม่เหมาะสมกับฐานะ ทำได้เ เพียงยืนโกรธเกรี้ยวกลางอากาศ ไฟโทสะในดวงตาคล้ายว่าจะแผดเผาอันหลินให้วอดวาย
สาวหิมะหลายร้อยชีวิตดุจเห็นตัวประหลาด จ้องอันหลินไม่วางตา ตะลึงจนพูดอะไรไม่ออก
“อะ…อหังการ!” ม่อไห่สรรหาคำอื่นมานิยามไม่ได้แล้ว
“ที่แท้อันหลินก็เป็นบุคคลที่สุดยอดแบบนี้นี่เอง…” หลู่เจียจื้อพึมพำ
“อันหลินต้องชนะ!”
“สำนักวิหคชาดต้องชนะ!”
จู่ๆ ลูกศิษย์หลายหมื่นคนก็ตะโกนให้กำลังใจดังสะเทือนเลือนลั่น ความฮึกเหิมแรงกล้าอย่างที่ไม่เคยมาก่อน
พวกเขาเหิมฮึกจนตาแดงก่ำ ชั่วขณะที่จวนปราชัย เป็นอันหลินที่ลุกขึ้นมาจุดไฟแห่งชัยชนะให้พวกเขา และตอบโต้ศัตรู อย่างรุนแรงที่สุด！
ในสายตาของลูกศ
