ใส่ท้องนภา เอ่ยเสียงเรียบว่า “เทพลงทัณฑ์ของสรวงสวรรค์พวกเราต้านทานไม่ไหวก็จริง แต่ข้าถ่วงเวลาของพวกเขาได้ ในระยะเวลานี้ ข้าทำอะไรได้ตั้งมากมาย…”
“ตราจักรพรรดิ ฝุ่นแยกอนุภาค!”
ครืน
ฟ้าดินมืดลงทันใด อานุภาพที่เปิดฟ้าแปรตะวันแผ่คลุมพื้นที่ในรัศมีร่วมร้อยลี้ จากนั้นหลุดออกไปจากแผ่นดินนี้ในพริบตา!
อันหลินรู้สึกว่าโลกหมุนขึ้นมาทันที ต่อมาพบว่าอยู่ในมิติที่ขมุกขมัวแห่งหนึ่งแล้ว ที่นี่ไม่มีแสงดาว ไร้ทิศทาง มีเพียงความสลัวตราบนิรันดร์!
“สังฆราชินี! เจ้าอาจหาญผลาญพลังของตราจักรพรรดิเช่นนี้ ชะตาแห่งแดนศักดิ์สิทธิ์เหมันต์เจ้าไม่เอาแล้วหรือ!” เสียงที่เจือโทสะของซือถูเฟิ่งดังขึ้น เห็นได้ชัดว่าเรื่องนี้เกินการควบคุมของเขาแล้ว
“แดนศักดิ์สิทธิ์เหมันต์อยู่ในชายขอบของความพินาศแล้ว เพื่อกอบกู้แดนศักดิ์สิทธิ์ แม้ผลาญชะตาแว่นแคว้นที่มีมาหลายพันปีจะมีอะไรให้เสียดาย” แสงดาราสีน้ำเงินด้านหลังสังฆราชินีขยายใหญ่ขึ้น ความหนาวเหน็บมวลมหาศาลมาเยือน พลังสีครามลุกลามไปทั่วทุกสารทิศ ทุกพื้นที่ที่ผ่านล้วนแข็งตัว
ชายหนุ่มที่สวมชุดแดง ผมขาวโพลน ใบหน้ากลับงดงามคนหนึ่งปรากฏกายกลางอากาศ ยื่นมือออกไปคว้าราชลัญจกรเก่าแก่ที่ลอยกลางหาว
ฝ่
