ามือส่องแสงทองโชติช่วง ประหนึ่งดวงอาทิตย์ที่สว่างเจิดจ้าท่ามกลางมิติอันขมุกขมัว ชนโครมเข้ากับราชลัญจกร
คาดไม่ถึงว่าพลังที่สามารถแช่แข็งเวลาจะโผล่มากะทันหัน โอบล้อมราชลัญจกรไว้ ทำให้ฝ่ามือของชายคนนั้นเข้าใกล้ไม่ได้เลย
ครืน…
หัตถ์เพลิงกับพลังของราชลัญจกรชนกัน พลังสีทองที่น่ากลัวกระจายออกไปทั่วทุกหนแห่ง เพียงพอจะหลอมทุกสรรพสิ่งในรัศมีสิบลี้ให้ละลาย
บัดนี้ จู่ๆ ต้นไม้เทวะใต้จัตุรัสเพลิงศักดิ์สิทธิ์ก็ส่องแสงสีขาวระเรื่อ หักล้างคลื่นพลังลูกนั้น ปกป้องลูกศิษย์หลายหมื่นชีวิตของสำนักบนพสุธา
“เคลื่อนไหวเถอะ”
สังฆราชินีกล่าวเสียงเรียบ สั่งการแล้วเท้าย่ำอากาศ เป็นฝ่ายเดินไปหาซือถูเฟิ่งเอง
มังกรน้ำแข็งเก้าเศียรเริ่มกระโจนใส่พญาหงส์พิทักษ์ค่ายกล ทั้งสองเปิดฉากสู้รบโรมรันแล้ว
สังฆราชินีที่ถือคทาสีขาวเท้าย่ำอากาศ เดินไปหาเพลิงศักดิ์สิทธิ์สีขาวบริสุทธิ์ทีละก้าว
“เจ้าสำนักจูซวี่เจ๋ออยู่ในแดนมรณะเพลิงปีศาจ กลับมาเร็วๆ นี้ไม่ได้ พวกเจ้าไม่ใช่คู่ต่อสู้ของข้า”
“แดนศักดิ์สิทธิ์ของเราไม่มีเจตนาจะสู้รบ เพียงอยากยืมเพลิงศักดิ์สิทธิ์ของสำนักท่านสิบปี สิบปีให้หลังย่อมประคองมาคืนด้วยสองมือ อีกอย่างจะมอบไขกระดูกจักรพรรดิชดเชยให้