เชื่อแล้ว”
“กรี๊ด…ข้าตื่นเต้นนัก พรุ่งนี้ข้าจะไปขอยันต์ส่งสารกับเขา!”
“พวกเจ้าว่า เพลิงศักดิ์สิทธิ์จะดำเนินไปอีกนานแค่ไหน”
“ให้ตายสิ! เจ้าไม่พูดข้าก็ลืมเรื่องนี้ไปเลย สิบนาทีเป็นอย่างต่ำ!”
“ข้าคำนวณเวลาดูแล้ว สิบแปดนาทีแล้ว…”
“เวลาเป็นหกเท่าของมายาเพลิงวิหคชาดชั้นสูง อืม รังแกกันจริงๆ…”
ผู้อาวุโสเฉินซิ่นหรานทำหน้าปวดใจ พูดกับบุรุษข้างกายอีกครั้งว่า “ผู้อาวุโสจู อันหลินคนนี้น่ากลัวจริงๆ เมื่อใดจะจบสิ้นกันเนี่ย!”
ใบหน้าของจูหยวนโจวก็ฉายความลำบากใจเช่นกัน ดูเหมือนว่าจะดูดซึมแสงเพลิงศักดิ์สิทธิ์มากไปหน่อยแล้วจริงๆ
…
ขณะที่ลูกศิษย์หลายหมื่นชีวิตวิจารณ์กันเซ็งแซ่ หงส์ขาวในทะเลปราณของอันหลินก็แผดร้อง เสร็จสิ้นการแปรสภาพ อานุภาพเพิ่มอบอวลไปทั่วทะเลปราณ เพลิงศักดิ์สิทธิ์สีขาวที่พรั่งพรูเข้ามาไม่หยุดก่อตัวเป็นปุยเมฆสีขาว ลอยอยู่เหนือทะเลปราณ สงบสันติ ไม่มีท่าทีของเปลวเพลิงเลยสักนิด
คล้ายว่าเพลิงศักดิ์สิทธิ์จะสัมผัสได้ เสาแสงสีขาวเริ่มหดตัวช้าๆ เล็กลงเรื่อยๆ
ลูกศิษย์และผู้อาวุโสเห็นดังนั้นต่างก็พากันโล่งใจ การชำระล้างครั้งนี้สิ้นสุดสักที!
