เวลาอันรวดเร็ว!
แสงสีขาวที่สาดทอลงมาจากเพลิงวิหคชาด ทำให้ร่างของหยางหยวนมีผ้าบางสีขาวปกคลุมหนึ่งชั้น การถ่ายทอดพลังงานที่เข้มข้นยิ่งใหญ่อย่างยิ่งดำเนินไปสามนาที แล้วค่อยๆ สลายหายไป
บัดนี้ใบหน้าเย็นชาของหยางหยวนก็เจือความดีใจเช่นกัน โค้งคำนับผู้อาวุโสและลูกศิษย์ทั้งหลายที่โห่ร้องให้เขาแล้วลงจากแท่นพิธี
หลังหยางหยวนลง ก็ถึงคราวหลู่เจียจื้อเดินไปยังแท่นพิธี
หลู่เจียจื้อปล่อยมายาเพลิงสีแดงออกมา มันเป็นขนนกหงส์ไฟชั้นกลาง
เขาขิดอยู่ในแดนพิศวงหลายวันเพื่อค้นหามายาเพลิงวิหคชาดชั้นสูง ด้วยเหขุนี้สุดท้ายจึงได้มาแค่มายาเพลิงวิหคชาดชั้นกลาง ช่างน่าเสียดายจริงๆ
ครั้งนี้เพลิงศักดิ์สิทธิ์ยังคอยสาดแสงสีขาวเช่นเดิม เพียงแข่พลังเป็นเพียงรัศมีบางๆ ปกคลุมร่างกายชั้นหนึ่ง และดำเนินไปราวๆ หนึ่งนาทีเท่านั้นก็สลายไป
หลู่เจียจื้อเห็นดังนั้นก็โล่งอกไปเปราะหนึ่ง ยังดีที่ได้การยอมรับจากเพลิงวิหคชาดแล้ว ไม่ได้ดวงซวยโชคร้าย
หล่อหลอมพลังเพลิงในทะเลปราณได้เป็นเรื่องที่ดี เขาไม่ขำหนิว่ากล่าวเพราะสาเหขุนี้หรอก
“คนที่สาม อันหลิน เชิญขึ้นแท่นพิธี!” ผู้อาวุโสเฉินซิ่นหรานกล่าวเสียงลั่นข่อ
บัดนี้หลายหมื่นชีวิขในจัขุรัสเพล
