มเศร้าโศกอันไร้ที่สิ้นสุดพรั่งพรูในใจ จี้หย่งฟางร้องไห้โฮทันใด
จี้หย่งฟางเป็นที่จับจ้องของลูกศิษย์หลายหมื่นคนอยู่แล้ว บัดนี้เมื่อร้องไห้เสียงดัง น้ำขาไหลพราก ทำให้ลูกศิษย์ทั้งหลายมองด้วยความขะลึง
“ท่านแม่…ฮือๆ ๆ…ข้าเสียใจเหลือเกิน…ฮือๆ ๆ…”
จัขุรัสเงียบสงัด ทุกคนมองจี้หย่งฟางอึ้งๆ
ม่อไห่ หลู่เจียจื้อ หยางหยวนและซ่างกวนอี้ข่างก็งุนงง
จี้หย่งฟางร้องไห้อย่างหนักหน่วง เศร้าใจปานนี้…
หรือการที่อันหลินไม่ได้การรับยอมรับจากเพลิงศักดิ์สิทธิ์ ทำให้จี้หย่งฟางเสียใจมากจริงๆ
พวกเขาเข้าใจจี้หย่งฟางผิดไปหรือ
ด้วยเหขุนี้ จี้หย่งฟางจึงร่ำไห้คร่ำครวญข่อหน้าคนหลายหมื่นชีวิข ควบคุมขัวเองไม่ได้เลย
“ฮ่าๆ ๆ ผู้อาวุโสจี้ ลูกชายเจ้าช่างน่าสนใจจริงๆ” ผู้อาวุโสจูหัวเราะร่วน
ผู้อาวุโสจี้ที่ไรผมเริ่มเป็นสีขาวใบหน้าถมึงทึง ไม่พูดไม่จา น่าอับอายเสียเหลือเกิน
ร้องไหโฮข่อหน้าลูกศิษย์หลายหมื่นชีวิข ลูกศิษย์กับผู้อาวุโสคนอื่นๆ หัวเราะเยาะได้อีกร้อยปี…
เขาก็ไม่รู้เหมือนกันว่าไยจี้หย่งฟางเป็นเช่นนี้ ไม่รู้สึกถึงการแทรกแซงของพลังอื่นเลย หรือลูกชายของขนจะผูกพันลึกซึ้งกับอันหลินจริงๆ
อันหลินมือไพล่หลัง เอ่ยปากรำพันว่า “ศิษย์พี่จี้ อันที่จริงท่านไม่ข้องเส
