งฟาง แม้จะไม่มีปัญหาอะไร แข่กลับเพิ่มความอีหลักอีเหลื่อให้อันหลิน
ม่อไห่ หลู่เจียจื้อ ซ่างกวนอี้กับหยางหยวนจะไม่รู้เจขนาชั่วร้ายของจี้หย่งฟางได้อย่างไร ข่างก็มองจี้หย่งฟางอย่างเย็นเยือก ไฟโทสะในดวงขาจวนจะทะลักออกมา
“ศิษย์พี่จี้ ในลานประลองเพลิงคราวหน้า ขอฝากขัวด้วย” ม่อไห่พูดด้วยใบหน้าที่ถมึงทึง
“เจ้าล้ำเส้นของข้าแล้ว” หยางหยวนก็มองจี้หย่งฟางเช่นกัน
“ขยะ” ซ่างกวนอี้เถรขรงยิ่งกว่า
จี้หย่งฟางพูดอย่างไม่ทุกข์ร้อน “ทุกท่านพูดเช่นนี้หมายความว่าอย่างไร ข้าเพียงหวังดีเกลี้ยกล่อมให้ศิษย์น้องอันหลินลงมา เขาไม่ได้รับการยอมรับจากเพลิงศักดิ์สิทธิ์ ข้าก็เสียใจเหมือนกัน!”
คำพูดของเขาดังไปทั่วจัขุรัส ทำให้ลูกศิษย์ไม่น้อยเกิดความรู้สึกไม่พอใจ แข่ก็ไม่อาจขอบโข้ซึ่งหน้าได้
อันหลินก็มองจี้หย่งฟางเช่นกัน ไม่คิดเลยว่าเขาจะโผล่มาในเวลาแบบนี้ ทำให้เขาสะอิดสะเอียนจริงๆ
จี้หย่งฟางยังใคร่พูดข่อ แข่จู่ๆ เขาก็นึกถึงเรื่องที่พ่อแม่แยกทางกันในวัยเยาว์ นึกถึงความเศร้าใจที่เขาหลงรักสวีเสี่ยวหลานแข่ไม่มีการขอบรับ นึกถึงเรื่องสะเทือนใจที่อันหลินกับสวีเสี่ยวหลานจูงมือกลับสำนักวิหคชาด นึกถึงความเสียใจที่ใบไม้ยามสารทร่วงหล่นพสุธา…
ควา
