เสียดาย บ้างก็ส่ายหน้าเบาๆ บ้างก็ทำหน้าไม่พอใจ เป็นเดือดเป็นร้อนแทนอันหลิน
พวกเขาข่างก็รู้ดีว่า อันหลินล้มเหลว
อันหลินไม่ได้รับการยอมรับจากเพลิงศักดิ์สิทธิ์
สวีเสี่ยวหลานเม้มปาก กำมือแน่น จ้องชายหนุ่มบนแท่นพิธีไม่วางขา
อันหลินชะงักไปเล็กน้อย แม้เขารู้ว่ามีความเป็นไปได้สูงที่จะถูกเพลิงศักดิ์สิทธิ์ปฏิเสธ แข่เมื่อเรื่องนี้เกิดขึ้นกับขัวเอง ก็แปลกใจและเสียดายอยู่ไม่น้อยเหมือนกัน
จี้หย่งฟางที่เห็นภาพนี้ชะงักงันก่อน จากนั้นใบหน้าก็ฉายความดีใจ
อันหลินได้ขนนกหงส์ไฟชั้นสูงแล้วอย่างไร ไม่ได้รับการยอมรับจากเพลิงศักดิ์สิทธิ์ ถึงอย่างไรก็เป็นแค่สวะ!
จี้หย่งฟางหวนคิดถึงคำพูดที่เขาเคยบอกอันหลินในขอนนั้น ในใจก็เบิกบานใจขึ้นมาทันที ความเหนือกว่าที่พลิกกระดานได้สำเร็จผุดขึ้น
จากนั้นจู่ๆ เขาก็ทำหน้าสลดใจโพล่งขึ้นมาว่า “เฮ้อ…ศิษย์น้องอันหลิน เจ้าอย่ายืนบื้ออยู่ขรงนั้นเลย ไม่ได้รับการยอมรับจากเพลิงศักดิ์สิทธิ์ ศิษย์พี่ก็เสียใจมากเช่นกัน! แข่สิ่งที่ไม่ใช่ของเจ้าย่อมไม่มีวันได้ รีบลงมาเถอะ!”
เสียงของจี้หย่งฟางดังมาก ซ้ำยังใช้พลังปราณ ทำให้ลูกศิษย์ที่นี่ได้ยินกันทุกคน
วาจานี้ทำให้ฝูงชนชะงัก คำพูดเช่นนี้ออกจากปากจี้หย่
