ล้วยากเย็นแสนเข็ญ
“เฮ้อ เมื่อก่อนเห็นนักพรตบางคนอยู่ดีไม่ว่าดีจะพลิกสวรรค์ ทำลายล้างสวรรค์ ทำเหมือนสวรรค์ติดหนี้พวกเขาอย่างไรอย่างนั้น แต่ถ้าบอกว่าศิษย์พี่ซ่างกวนอี้จะพลิกสวรรค์ ข้ากลับคิดว่าปกติธรรมดายิ่งนัก เพราะสวรรค์ไม่เป็นมิตรกับศิษย์พี่ซ่างกวนอี้เอาเสียเลย…” อันหลินรำพันเบาๆ
“นั่นสิ มีครั้งหนึ่งข้าไปเด็ดสมุนไพรกับศิษย์พี่ ทั้งๆ ที่บนท้องฟ้ามีเมฆดำเพียงก้อนสองก้อน แต่จู่ๆ ก็มีสายฟ้าฟาดใส่พวกเรา เจ้าว่ามันเรื่องอะไรกันล่ะ…” สวีเสี่ยวหลานส่ายหน้าอย่างระอาใจ
ตอนนี้เมื่อคิดย้อนไปก็ดูจะสนุกสนาน ครู่ต่อมา นางก็อดแย้มสรวลไม่ได้
อันหลิน “…”
อันหลินหวนคิดถึงประสบการณ์ที่รบเคียงไหล่กับซ่างกวนอี้ ยิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกว่าหญิงคนนี้น่าสนใจ
จู่ๆ เขาก็นึกอะไรขึ้นมาได้
“เสี่ยวหลาน ข้ามีของขวัญชิ้นหนึ่งอยากให้เจ้า!” อันหลินเอ่ยอย่างมีลับลมคมใน
สวีเสี่ยวหลานทำหน้าหวาดระแวง “เจ้าจะทำอะไรน่ะ ข้ารับโดยที่ไม่มีความชอบไม่ได้นะ”
“เจ้าให้โอกาสข้าได้หล่อหลอมเพลิงศักดิ์สิทธิ์ไม่ใช่ความดีความชอบหรือ ไม่ต้องห่วง มันเป็นแค่สร้อยคอที่ข้าได้มาจากคุกวิหคชาด” อันหลินหยิบวัตถุทรงหยดน้ำสีแดงออกจากแหวนมิติ
มันถูกอันหลินร้อยด้วย
