สร้อยสีขาว แผ่คลื่นพลังเพลิงที่บริสุทธิ์และมหาศาล
มันคือเลือดอสูรที่อันหลินได้จากการสังหารหงส์ดำ มีความเป็นไปได้สูงว่าจะเป็นเลือดของอสูรหงส์ไฟที่ถูกจองจำในคุกวิหคชาด
สวีเสี่ยวหลานมองสร้อยคอเส้นนั้น มุมปากกระตุกยิกๆ “สร้อยคอที่เก็บมาได้หรือ ของพรรค์นี้แค่มองก็เป็นขุมทรัพย์บรรพกาล ล้ำค่ายิ่งนัก เจ้ามอบให้ข้าเช่นนี้ ข้าไม่มีหน้ารับจริงๆ!”
อันหลินพูดอย่างไม่ยี่หระว่า “แม้เจ้านี่จะแฝงด้วยเจตจำนงและพลังงานธาตุไฟที่บริสุทธิ์ยิ่ง ซ้ำยังมีการสืบทอดด้วย แต่ข้าไม่มีสายเลือดธาตุไฟ มันเป็นเหมือนของไม่มีค่าสำหรับข้า แต่เจ้ามีสายเลือดพญาหงส์ สามารถใช้เลือดหยดนี้ได้อย่างเต็มขีดจำกัด ฉะนั้นให้เจ้าจึงเป็นตัวเลือกที่เหมาะสมที่สุด”
สวีเสี่ยวหลานเม้มปากที่นุ่มหยุ่นเงียบงำ
“มา ข้าจะใส่ให้” อันหลินถือสร้อยคออย่างเริงร่า ยื่นไปที่ลำคอของสวีเสี่ยวหลาน
นัยน์ตาของสวีเสี่ยวหลานกระจ่างใส ใบหน้าแดงเรื่อ ก้มหน้าลงเล็กน้อย ไม่มีท่าทีขัดขืนอันหลิน
สร้อยสีขาวแนบไปกับลำคออระหงที่ขาวผุดผ่องของนาง ส่องประกายแสงของดวงอาทิต์ หยดเลือดดุจหยาดน้ำตาอิงแอบผิวหนังขาวเป็นยองใย หยดเลือดคู่กับผิวที่เนียนเกลี้ยงเกลา ให้ความรู้สึกงดงามเป็นธ
