นด้วยแล้วกัน เจ้าห้ามปฏิเสธข้าเด็ดขาด” สวีเสี่ยวหลานขยิบตาให้อันหลินอย่างซุกซน
อันหลินพยักหน้าตอบรับ แต่ในใจกลับกระวนกระวาย
สวีเสี่ยวหลานหยิบประคำเพลิงเก้าสวรรค์ที่มีริ้วเพลิงโอบล้อมออกจากแหวนมิติ วางลงกลางฝ่ามืออันหลิน พูดด้วยรอยยิ้มว่า “ถึงเจ้าจะไม่มีสายเลือดธาตุไฟ แต่เจ้าใช้พลังของเพลิงเทวะทั้งสี่ได้ ต่อสู้โดยใช้อาวุธเซียนนี้ จะได้ผลลัพธ์ที่ดีเยี่ยม…บอกแล้วนะ ของขวัญชิ้นนี้เจ้าต้องรับไว้!”
อันหลินมองประคำสีทองแดงในมืออึ้งๆ ไม่รู้ว่าควรพูดอะไรดี
ประคำเพลิงเก้าสวรรค์เป็นศาสตราวุธที่ยิ่งใหญ่ที่สุดก่อนตายของตงฟางหมิง เป็นอาวุธเซียนชั้นสูง ประมาณค่าไม่ได้ ไม่คิดเลยว่าสวีเสี่ยวหลานจะมอบให้ง่ายๆ แบบนี้ ทำให้อันหลินนึกเสียดายที่รับปากว่าจะรับของขวัญชิ้นนี้
“เสี่ยวหลาน เจ้าดีกับข้าจริงๆ” อันหลินกุมประคำเพลิงเก้าสวรรค์แล้วเอ่ยอย่างเชื่องช้า
“เจ้าก็ไม่ได้แย่กับข้า…”
เสียงไพเราะเสนาะหูดึงขึ้นข้างหู ทำให้หัวใจอบอุ่น ดั่งเมฆขาวที่แผ่กระจายบนฟากฟ้า
