ดตุ่น ควรสิ้นหวังแล้วกระมัง”
หงส์ดำก้าวออกจากกองเพลิงด้วยใบหน้าเรียบเฉย กวาดตามองซ่างกวนอี้กับม่อไห่ที่สูญสิ้นพลังปราดหนึ่ง สุดท้ายจับจ้องไปที่อันหลิน
อันหลินกัดฟันหยัดกายลุกขึ้นยืนหน้าหงส์ดำ กระบี่พิชิตมารในมือแผดร้องไม่หยุด ราวกับว่าความฮึกเหิมกำลังเพิ่มพูน
แต่ผลข้างเคียงจากการใช้พลังปราณอนธการของอันหลิน กลับทำให้เขาระดมพลังปราณไม่ได้เลยด้วยซ้ำ
หงส์ดำหัวเราะเยาะ “หึๆ เจ้าที่พลังปราณแห้งขอด แม้แต่อาวุธก็จับไม่มั่น จะเอาอะไรมาสู้กับข้า”
มันกางแขนออก เปลวไฟสีขาวผุดขึ้นบนมือซ้าย เปลวไฟสีดำผุดขึ้นบนมือขวา ปานเทพเจ้าปีศาจผู้บงการความตาย เดินไปหาอันหลินทีละก้าว
อันหลินมองหงส์ดำที่ย่างเข้ามาทีละก้าว จู่ๆ ก็หัวเราะขึ้นมา “ใครว่าพลังปราณแห้งขอดแล้วจะใช้พลังไม่ได้กันล่ะ”
ฝีเท้าของหงส์ดำชะงักงัน พูดด้วยสีหน้าเย็นเยือกว่า “จะตายอยู่รอมร่อแล้ว ยังจะอวดเก่งอีกหรือ”
อันหลินยิ้ม “กระบี่ที่สาม!”
ประโยคนี้เป็นดุจคำสาปร้าย ทำให้หงส์ดำที่อยู่ห่างไกลสะท้านใจ
บัดนี้อันหลินอ้าปากแล้ว พลังงานที่น่าสะพรึงก่อตัวในช่องปากของเขา จากนั้นพุ่งทะลักออกมา!
ครืน
เสาแสงสีทองดุจกระบี่แหวกอากาศ ทะลุมิติ ทะลวงหน้าอกของ
