หงส์ดำในพริบตา!
เสียงแผดร้องสะเทือนฟ้าดังขึ้น!
เสาแสงสีทองทอดยาวไปร่วมพันจั้ง แผ่นดินในรัศมีหลายลี้ก็ถูกคลื่นโจมตีอันน่ากลัวกระแทกจนแหลกลาญแล้วเช่นกัน
วงโคจรของเสาเพลิงทำให้อากาศบิดเบี้ยว ถึงขั้นว่าเกิดรอยร้าวที่หนาแน่นปานใยแมงมุม แผ่กระจายกลิ่นอายทำลายล้างและโกลาหล
หงส์ดำจ้องมองร่างที่ถูกทะลวงเป็นรูใหญ่ด้วยความมึนงง เลือดสีดำไหลออกจากมุมปาก
“เป็นไปได้อย่างไร…นี่มันท่าอะไรอีก”
มันต้านทานไม่ไหว ทรุดลงคุกเข่ากับพื้น แหงนหน้ามองอันหลินด้วยความสนเท่ห์และตกตะลึง
อันหลินเองก็จ้องหงส์ดำอย่างเฉยชาเช่นกัน “นี่เป็นการโจมตีด้วยไขมันอันยิ่งใหญ่ เจ้าไม่มีทางเข้าใจ”
“ฟื้นคืนชีพอีกสิ ข้าจะคอยดูว่าเจ้าจะคืนชีพได้กี่ครั้ง!”
“สามกระบี่ของข้าฆ่าเจ้าไม่ตายสักครั้ง แต่ข้ากลับเอาชีวิตเจ้าได้ทุกกระบี่! หากเจ้าจะคืนชีพอีก คืนชีพครั้งหนึ่งข้าจะฆ่าเจ้าหนึ่งหน ข้ายังมีกระบี่ที่สี่ กระบี่ที่ห้า กระบี่ที่หก ดูสิว่าชีวิตเจ้าเยอะกว่าหรือกระบี่ข้าเยอะกว่า!”
เสียงของอันหลินดังก้องโสตประสาทของหงส์ดำ ทำให้มันเกิดความรู้สึกสิ้นหวัง
“ตัวประหลาด…” หงส์ดำเข่นเขี้ยว
“ใช้ได้นี่นา ในที่สุดข้าก็เปลี่ยนจากมดตุ่นเป็นตัวประหลาดในสายตาเ
