และไฟสีน้ำเงิน
ม่อไห่ถือดาบประสานงากับกระบองสีดำของมนุษย์เสือจนขุนเขาถล่มทลาย คลื่นลูกหลงของการต่อสู้ทำให้ทุกสรรพสิ่งในรัศมีร้อยจั้งแหลกละเอียด เกิดเสียงดังสนั่นหวั่นไหว
มนุษย์หมาป่ามองอันหลินที่พุ่งเข้ามา แลบลิ้นเลียเขี้ยวที่แหลมคม “ดูจากกลิ่นอายแล้ว เจ้าน่าจะเป็นคนที่อ่อนแอที่สุดจากทั้งสามคน ไม่ได้กินเนื้อนานแล้ว เจ้ามาเป็นอาหารมื้อแรกของข้าแล้วกัน!”
มันชูกรงเล็บตวัดใส่อันหลินไกลๆ ใบมีดเพลิงสีขาวมากมายพุ่งออกจากกรงเล็บ
ขนาดของใบมีดเพลิงใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ ตามระยะทาง ครั้นลอยมาถึงตรงหน้าอันหลิน ใบมีดเหล่านั้นก็สูงถึงร้อยจั้ง ฉีกพสุธาเป็นร่องลึกไม่เห็นก้นหลายทาง
อันหลินมองใบมีดที่อยู่ใกล้แค่เอื้อม ในใจลอบประเมินพลังโจมตี แทบจะเทียบเท่าโจมตีของนักพรตระดับแปลงจิตขั้นปลายแล้ว
ตอนที่เขาอยู่ในระดับหล่อเลี้ยงวิญญาณขั้นปลาย อาจจะต่อกรซึ่งหน้าไม่ได้ แต่ตอนนี้เข้าย่างสู่ระดับแปลงจิตแล้ว!
กระบี่พิชิตมารของอันหลินแผดร้อง ตวัดฟันมนุษย์หมาป่าที่อยู่ไกลออกไป ลำแสงสีดำที่บริสุทธิ์อย่างยิ่งพาดผ่านท้องฟ้า ฟันใบมีดเพลิงสีขาวพวกนั้น
มนุษย์หมาป่ากำลังคาดหวังว่าจะเห็นอันหลินถูกใบมีดหั่นและย่างเกรียม ทว่าเมื่อ
