ง
ม่อไห่ดูดซึมพลังเพลิงของมายาวิหคชาดแล้วพยักหน้าอย่างพออกพอใจ ก่อนจะพูดว่า “เราไปกันเถอะ ค้นหาอสูรเพลิงสวรรค์กันต่อ”
อันหลินได้ฟังกลับนิ่งไม่ไหวติง แต่มองเนื้อสีขาวแกมทองของเสือขาวตัวนั้น
เขาคำนวณเวลาครู่หนึ่ง คิดว่าตอนนี้พลังของกระทะก้นแบนน่าจะฟื้นฟูแล้ว จะพลาดโอกาสทำอาหารครั้งนี้ไม่ได้เด็ดขาด เพราะนั่นมันอาหารเลิศรสเชียวนะ!
“สหายอันหลิน เจ้าเป็นอะไรไป” เมื่อเห็นอันหลินทำหน้าแปลกๆ ม่อไห่ก็ถามด้วยความสงสัย
“ฮะ” อันหลินได้สติ ถามจริงจังว่า “สหายม่อไห่ เจ้าหิวหรือยัง”
ม่อไห่ส่ายหน้า “ข้าระดับแปลงจิตแล้ว อยู่ได้หลายวันโดยที่ไม่กินอะไร ไม่มีผลกระทบเลย”
อันหลินพยักหน้า “อืม ไม่หิวก็ดี งั้นข้าจะผัดเนื้อเสือสักจานก่อน บอกไว้ก่อนนะ ถึงตอนนั้นเจ้าห้ามมาแย่งข้ากินละ!”
เขาพูดพลางถือกระบี่พิชิตมารเดินเข้าไปหาเสือขาวแล้วเริ่มหั่นเนื้อ
ม่อไห่มองอันหลินอย่างงุนงง “เจ้าจะผัดเนื้อเสือตอนนี้หรือ แถมยังกลัวข้าจะแย่งเจ้ากินอีก เจ้าล้อกันเล่นหรือไง เจ้าคิดอะไรอยู่กันแน่!”
อันหลินเมินคำพูดของม่อไห่ ก้มหน้าก้มตาหยิบกระทะก้นแบนออกจากแหวนมิติ ก่อไฟ ใส่เครื่องปรุง โยนเนื้อเสือขาวขึ้นกลางอากาศ กระบี่พิชิต
