ด้ไหม”
อันหลินยืนกรานหนักแน่นว่า “ไม่ได้!”
ม่อไห่ “…”
ในตอนนั้นเอง หมาป่าที่แผ่เปลวไฟสีดำตัวเขื่องหลายตัวก็ค่อยๆ เข้าใกล้อันหลิน นัยน์ตาจ้องเนื้อในกระทะไม่วางตา ใบหน้าฉายความอันตรายและหิวกระหาย
“โอ้โฮ เนื้อของข้าดึงดูดอสูรได้ด้วย ได้กำไรแล้วๆ…” ใบหน้าของอันหลินฉายความประหลาดใจเมื่อเห็นหมาป่าฝูงนี้
“สหายอันหลิน ข้าจะปกป้องเจ้าเอง หมาป่าบรรพกาลพวกนี้ให้เป็นหน้าที่ข้าเอง! เจ้าผัดเนื้อให้สบายใจเถอะ หลังข้าจัดการสัตว์ประหลาดพวกนี้แล้ว ช่วยแบ่งเนื้อให้ข้าสักนิดเพื่อบำรุงกำลังเป็นพอ!” ม่อไห่พูดอย่างฮึกเหิม
ขณะนั้นเอง เมฆเพลิงที่อยู่ไกลๆ ก็เคลื่อนไหวรุนแรง
ร่างสีขาวเหาะมาทางพวกเขา ด้านหลังมีนกเพลิงร่วมพันตัวติดตามมา
“ซ่างกวนอี้!” ม่อไห่ตะลึงงันเมื่อเห็นผู้มาเยือน
คุกวิหคชาดใหญ่โตปานนี้ พบเจอกันเป็นวาสนาสูงล้ำจริงๆ เสียดายที่เหมือนว่าวาสนานี้จะไม่เป็นมิตรขนาดนั้น
นกเพลิงพันตัวหลังซ่างกวนอี้ประดุจทะเลเพลิงที่เกลือกกลิ้ง ม้วนตัวมาอย่างมโหฬารพันลึก ความน่ากลัวทำให้เขาเริ่มหายใจติดขัด
นกไฟสีทองหกปีกที่อยู่หน้าขบวนตัวนั้นเป็นอสูรเพลิงระดับเพลิงสวรรค์ด้วยซ้ำ!
“สหายม่อไห่ สหายอันหลิน! รบกวนพวกเจ้าช่วยควบ
