เจองูยักษ์ผลึกกาฬ!”
ม่อไห่หยุดกึก ส่งสัญญาณให้อันหลินค่อยๆ ร่อนลง
ภูเขาไฟยังปะทุไม่หยุด เสียงดังกึกก้องสะเทือนฟ้าดิน แต่การร่อนลงของทั้งคู่กลับเงียบเชียบ
“เห็นหรือไม่ ตรงสันเขานอกสามลี้ มีงูยักษ์ที่รูปร่างคล้ายภูหินอยู่ตัวหนึ่ง!” ม่อไห่ชี้ตำแหน่งหนึ่งทางตะวันออกเฉียงเหนือแล้วพูดอย่างตื่นเต้น
ตอนแรกอันหลินยังทำหน้างุนงง แต่เมื่อมองไปยังบริเวณที่ม่อไห่ชี้ ก็เห็นงูยักษ์สีดำยาวร่วมร้อยจั้งตัวหนึ่งกำลังเลื่อนไปตามภูเขา มุ่งหน้าสู่ภูเขาไฟลูกนั้น เก็บงำกลิ่นอาย
โชคดีที่ม่อไห่อ่อนไหวต่อคลื่นพลังเพลิงอย่างยิ่งยวด มิเช่นนั้นคงไม่มีทางเห็นมัน เพราะมันไม่ต่างอะไรกับสีก้อนหินของภูเขาเลยสักนิด แม้แต่นัยน์ตาก็เป็นสีดำสนิท
ทั้งคู่เก็บงำกลิ่นอายค่อยๆ เข้าใกล้
“งูยักษ์เพลิงกาฬตัวนี้เป็นอสูรเพลิงพสุธา ความสามารถเทียบเท่านักพรตระดับแปลงจิต พวกเราจะบุ่มบ่ามไม่ได้เด็ดขาด จำต้องวางแผนให้ดี หาโอกาสเหมาะสมลงมือทันที” ม่อไห่กระซิบ
อันหลินพยักหน้าอย่างขึงขัง “ได้เลย!”
ม่อไห่ยิ้มอย่างปลื้มใจ กำลังจะบอกเล่ากลยุทธ์
ปัง
เสียงระเบิดรุนแรงดังขึ้นทันใด!
ร่างสีขาวมีปีกแหวกอากาศด้วยความเร็วที่มองไม่เห็นด้วยตาเปล่า กระบี่สีดำในมือ
