กวิหคชาด
“เสี่ยวหลาน เจ้ากลับสำนักไปทำอะไรบ้าง”
อันหลินมองสวีเสี่ยวหลานที่สวมชุดกระโปรงข้างกายแล้วเอ่ยถามอย่างสงสัย
“เจตจำนงมังกรกับพญาหงส์ของข้าสมบูรณ์แล้ว กลับสำนักเพราะตั้งใจว่าจะลองทะลวงระดับกึ่งแปลงจิตบนหินเพลิงเทวะ” สวีเสี่ยวหลานพูดพลางยิ้มบางๆ
อันหลินตาลุกวาวเมื่อได้ยิน “คุณพระ เรื่องใหญ่ขนาดนี้เจ้าเพิ่งมาบอกข้าเอาป่านนี้ ยังเห็นข้าเป็นเพื่อนอยู่ไหม!”
สวีเสี่ยวหลานเบะปาก “ข้าแค่พยายามกระตุ้นพลังส่วนตน อาจจะไม่สำเร็จก็ได้ หากเจ้าไม่ถาม ข้าก็ไม่คิดจะบอกจริงๆ เกิดพลาดขึ้นมา มันน่าอายจริงๆ นะ”
อันหลินดีใจมาก “เจ้าต้องทำสำเร็จแน่นอน ถึงตอนนั้นนอกจากข้าแล้ว เจ้าก็จะเป็นคนที่มีพลังยุทธ์สูงสุดในห้องเราแล้ว พลังยุทธ์ก้าวหน้ารวดเร็ว!”
มุมปากของสวีเสี่ยวหลานยกขึ้นเล็กน้อย ใบหน้าเผยรอยยิ้มงดงาม ดวงตากระจ่างใสทอดมองไปไกล ไม่ตอบอันหลิน ในใจกลับพูดว่า ‘ขืนไม่เร็วกว่านี้หน่อย ระยะห่างของเจ้าก็จะไกลขึ้นเรื่อยๆ น่ะสิ…’
นางเป็นคนที่ทะนงตน วันหน้าไม่อยากเอาแต่แหงนหน้ามองชายหนุ่มข้างกาย
นางหวังว่าตัวเองจะสามารถอยู่ในความสูงระดับเดียวกับชายหนุ่มข้างกาย เห็นทัศนียภาพเช่นเดียวกัน ถึงขั้นว่าใช้พลังข
