องตัวเองช่วยเหลือเขา
“จริงสิ ข้าจะใช้เส้นสายให้เจ้า แม้เจ้าจะไม่ต้องทำหน้าที่ในสำนักวิหคชาด แต่ก็ต้องมีฉายานามของศิษย์ในนามสำนักวิหคชาด หากไม่มีสถานะ เพลิงวิหคชาดจะไม่ให้การยอมรับ” สวีเสี่ยวหลานโพล่งขึ้นมา
“ทุกอย่างจัดการตามที่เจ้าว่าเลย” อันหลินเชื่อใจสวีเสี่ยวหลานมาก จึงพยักหน้าทันที
“อืม…ให้ซาลาเปาข้าอีกยี่สิบเข่ง” สวีเสี่ยวหลานพูดขึ้นอีก
“ข้ารู้ๆ…” อันหลินพยักหน้ายิ้มๆ หยิบซาลาเปายี่สิบเข่งออกจากแหวนมิติ ยื่นให้สวีเสี่ยวหลาน
วันนี้เขานึ่งซาลาเปาหนึ่งร้อยเข่ง ไม่ได้ขาย ตั้งใจจะกินเอง ไม่คิดว่าจะได้ใช้ประโยชน์ในเวลานี้
ผ่านไปไม่กี่ชั่วยาม ลำต้นขนาดใหญ่ก็ปรากฏตรงหน้าทุกคน
ความสูงร่วมหมื่นเมตรทำให้ต้นไม้มหึมาสูงทะลุเมฆ ยอดไม้บดบังตะวันเฉกเช่นแผ่นดินลอยฟ้า
ไม่นานพวกอันหลินก็มาถึงหน้าสำนัก
มีหญิงสาวสวมชุดกระโปรงสีม่วงคนหนึ่งโบกมือยิ้มแย้มให้พวกเขาอยู่ตรงนั้น
“ยินดีต้อนรับคู่สมรสจับมือกลับสำนักวิหคชาด เจ้าบ่าว สินสอดของเจ้าล่ะ”
