สำหรับสำนักความร่วมมือบำเพ็ญเซียนแล้ว วันนี้เป็นวันพิเศษ
ข่าวหนึ่งแพร่สะพัดไปทั่วรั้วสำนัก ซาลาเปาต้าไป๋เมินของเซียนกระบี่อันหลิน ดาราอันดับหนึ่งของสำนักเริ่มขายอย่างเป็นทางการแล้ว!
หน้าประตูเขตบ้านพักชั้นปีที่สาม ซาลาเปาหนึ่งร้อยเข่งวางซ้อนกันสูง ดึงดูดสายตาปานเสาสูงเสียดฟ้า
ฟ้าเพิ่งเริ่มสาง ที่นี่ก็มีคนหลายร้อยคนเบียดเสียดยัดเยียดแล้ว ต่างก็พากันมามุงดู
ไม่พูดไม่ได้ว่า การโฆษณาจากซาลาเปาที่อันหลินแจกจ่ายเมื่อวานได้ผลดีทีเดียว เหล่านักเรียนต่างก็กระตือรือร้นกันมาก
ใต้กระทะก้นแบน เพลิงเทวะสุริยะกำลังลุกโชน ไอร้อนสีขาวผุดขึ้นจากกระทะปานมังกรแหวกว่าย ซาลาเปายังไม่สุก ฝูงชนก็เริ่มพูดคุยกันอื้ออึงแล้ว
โดยเฉพาะเมื่อพวกเขาเห็นราคาบนแผ่นไม้ด้านหน้าซาลาเปาร้อยเข่ง ต่างก็พากันหายใจเข้าดังเฮือก
‘ซาลาเปาต้าไป๋เมิน เข่งละหนึ่งพันหินวิญญาณ’
“คุณพระ อันหลินบ้าไปแล้วกระมัง ซาลาเปาเข่งละพันหินวิญญาณ!”
“หนึ่งพันหินวิญญาณซื้อยาวิเศษที่ไม่เลวได้เม็ดหนึ่งเลยนะ ซาลาเปานี่แพงขนาดนี้ คิดว่าพวกเราเป็นคนโง่เงินหนาหรือ”
“ข้าบอกแล้วว่าสหายอันหลินข้ามอสนีบาตถูกสายฟ้าสวรรค์ฟาดจนสมองกลับแล้ว เจ้าก็ไม่เชื่อ ตอนน
