ันที!
“พ่อค้าไร้จิตสำนึก เมื่อวานยังเข่งละหนึ่งพันหินวิญญาณอยู่เลย วันนี้ขายตั้งหนึ่งพันสองร้อยหินวิญญาณ ขืนเป็นแบบนี้ต่อไป คงจะขึ้นราคาเป็นเข่งละหนึ่งหมื่นหินวิญญาณแล้ว”
“คว่ำบาตร วิธีแบบนี้จำต้องคว่ำบาตร!”
“ใช่ วันนี้พวกเราไม่ต้องซื้อ ข่มเหงกันเกินไปแล้ว คิดว่าพวกเราโง่หรือไง”
“เหอะๆ ข้าจะรอดูตรงนี้แหละว่าสหายอันหลินจะขายหน้าอย่างไร”
…
กับความไม่พอใจของเหล่านักเรียน อันหลินนึ่งซาลาเปาอย่างไม่ยี่หระ
“ซาลาเปาได้ที่แล้ว ทุกคนมาเข้าแถวตรงหน้าข้า!” อันหลินตะโกนทันใด
ครืน
ร่างทั้งหลายแหวกอากาศมาพร้อมกับลมพายุเป็นระลอกๆ
ภายในหนึ่งวินาที แถวยาวของคนสองร้อยกว่าชีวิตก็บังเกิด!
นักเรียนที่มุงดู “…”
ด้วยเหตุนี้ วันนี้ซาลาเปาของอันหลินจึงขายแค่เก้าสิบห้าเข่ง ใช้เวลาแปดนาที สร้างสถิติใหม่แล้ว
ส่วนอีกห้าเข่งที่เหลือ เขาจะเอากลับไปกินเองที่บ้าน
เวลาเพียงสองวัน ทำรายได้ไปสองแสนกว่าหินวิญญาณ
หาเงินง่ายดายแบบนี้นี่แหละ!
