หลังอันหลินกับสวีเสี่ยวหลานคืนดีกันแล้ว ก็อารมณ์ดีอย่างยิ่ง เดินฮัมเพลงกลับบ้านพักของตน
สัตว์เลี้ยงทั้งสามอย่างเสี่ยวหง ต้าไป๋และเจ้าอัปลักษณ์พากันจับจ้องอันหลินอย่างพร้อมเพรียงกัน ใบหน้าฉายความหวั่นวิตก
“พี่อัน เรียบร้อยหรือยัง” แม้ต้าไป๋จะเห็นอันหลินฮัมเพลงกลับมา ท่าทางดูอารมณ์ดีใช้ได้ แต่ใครจะรู้ว่าเขาอาจเป็นคนน่าสงสารที่ถูกกระทบกระเทือนจนเสียสติไปแล้วหรือไม่ จึงตัดสินใจไถ่ถามสักหน่อย
อันหลินชูกำปั้นขึ้นมาด้วยรอยยิ้ม “ข้าออกโรงด้วยตัวเอง ย่อมต้องจัดการได้อย่างง่ายดาย!”
เมื่อสิ้นคำนี้ เสียงโห่ร้องอย่างดีใจก็ดังระงมบ้านพักทันใด
สัตว์เลี้ยงทั้งสามตื่นเต้นจนน้ำตาไหล พวกมันรู้ว่า พรุ่งนี้จะได้กินอาหารจากกระทะก้นแบนแสนอร่อยแล้ว!
วันต่อมา อันหลินก็ใช้กระทะก้นแบนทำข้าวผัดไข่ต่อ เพียงแต่ว่าครั้งนี้เขาฉลาด ใส่ไข่กับข้าวลงไปเต็มกระทะ ใช้พื้นที่ของกระทะอย่างเต็มขีดจำกัด
อาหารมื้อนี้ทำเอาเจ้าอัปลักษณ์ ต้าไป๋และเสี่ยวหงกินจนร้องไห้
อร่อยสุดๆ ไปเลย! สะใจจริงๆ เลย!
อันหลินก็ตั้งใจกินมากเช่นกัน รู้สึกว่ารสชาติด้อยกว่าครั้งแรกนิดหน่อย แต่ก็ถือเป็นสุดยอดของรสชาติอาหารแล้ว
วันที่สาม อันหลินใช้กระทะก้นแบบนึ่
