หน้าที่เย็นเยือกอย่างมหันต์
เห็นได้ชัดว่าในบรรดาคนเหล่านี้ คนที่โกรธเขามากที่สุดคือสวีเสี่ยวหลาน...
ตอนนี้นางไม่พูดอะไรเลย จ้องอันหลินนิ่งๆ อยู่อย่างนั้น ทำให้อันหลินกดดันเหลือเกิน
“นั่นสิ สวีเสี่ยวหลานเก่งกาจปานนี้ ต่อให้อาศัยกำลังของตนก็คว้าอันดับหนึ่งได้เหมือนกัน สหายอันหลิน เจ้าทำเช่นนี้มันสูญเปล่า” ซูเฉี่ยนอวิ๋นก็ตำหนิเสียงนุ่มเช่นกัน
นางก็มีความคิดง่ายๆ อยู่เหมือนกัน ยกยอสวีเสี่ยวหลานเป็นอันดับหนึ่งอย่างเปิดเผย เช่นนั้นที่นางแพ้สวีเสี่ยวหลานก่อนหน้านี้ คงไม่น่าอายปานนั้น…
“เจ้ายังมีอะไรอยากพูดอีกไหม” เสียงเย็นชาของสวีเสี่ยวหลานดังขึ้น ใช้แววตาที่น่าเกรงขามปานราชินีพินิจมองชายหนุ่มที่นอนอยู่บนพื้น
อันหลินจะพูดอะไรได้อีก คงจะเปิดโปงระบบที่ไร้ศีลธรรมไม่ได้หรอกมั้ง ยามนี้ทำได้แค่ขอโทษอย่างจริงใจ
“ศิษย์พี่หลิว ข้าจะเล่นเกมกับท่านสองวัน!” เขาพูดอย่างจริงจัง
“ฮะ โอ้ ได้เลย ไม่มีปัญหา บุญคุณความแค้นของเรายกเลิกทั้งหมด!” นัยน์ตาสีม่วงของหลิวเชียนฮ่วนฉายประกายตื่นเต้น เห็นได้ชัดว่าพอใจกับคำขอโทษนี้เป็นอย่างยิ่ง
“ซูเฉี่ยนอวิ๋น ข้าเซียนกระบี่อันหลิน ข้าจะสอนเจ้าฝึกกระบี่สองวัน!” อันหลินพูดต่อ
