ดสินใจแล้ว
แหวนมิติกะพริบ กระบี่สีฟ้าเล่มหนึ่งปรากฏในมือของนาง
เสียงแผดร้องกึกก้อง มหาเหมันต์ปรากฏแล้ว!
ชั่วพริบตาที่พายุหิมะกระจายเต็มท้องฟ้า!
หลิวเชียนฮ่วนมีผ้าสีน้ำเงินคลุมกาย เท้าย่ำหิมะน้ำแข็ง
ลมปราณเย็นเยือกกระจายตัวเป็นวงกลม ก่อตัวเป็นเขตอาคมขั้นสุดยอด
ณ จัตุรัสหยกขาว นักเรียนหลายหมื่นคนต่างก็ตะลึงงันเมื่อเห็นภาพนี้
นอกจากการทำสอบแก่นแท้ของชุมนุมมรรคเทศนาสี่ทิศ พวกเขาเพิ่งเคยเห็นหลิวเชียนฮ่วนใช้กระบี่สู้ศึกเป็นครั้งแรก
หญิงสาวที่เป็นเอกเทศกลางอากาศเหน็บหนาว เย่อหยิ่งทระนง ฝังลึกลงในสมองของพวกเขา
แม้แต่รองผู้อำนวยการอวี้หัวเหนือม่านแบ่งเขตก็ทำหน้าตกใจเช่นกัน “ไม่คิดว่าพลังส่วนตนของหลิวเชียนฮ่วนจะเป็นพลังอากาศ ใช้พลังได้ถึงระดับขั้นสุดยอด มีความสามารถเปลี่ยนแปลงรูปลักษณ์ฟ้าดิน! สมกับเป็นกายกระบี่ สมกับเป็นสุดยอดอัจฉริยะแห่งสำนักกระบี่สวรรค์! เฮ้อ…แต่น่าเสียดายที่ปมในใจนั้นยากจะคลี่คลาย…”
“ดีมาก ข้าก็จะใช้พลังทั้งหมดแล้ว!” ใบหน้าของเซวียนหยวนเฉิงเรียบเฉย ถุงมือสีขาวในมือระเบิดแสงสว่างไสว ขณะเดียวกัน ภาพของปลาคู่ใต้ฝ่าเท้าขยายใหญ่ขึ้นสิบจั้ง ทลายน้ำแข็งทั้งปวงที่รุกราน
“ธาตุแท้แห่งสรรพสิ่
