เหนือม่านแบ่งเขต เซียนพสุธาอู๋ถงกำลังถือดินสอ รำพันเบาๆ ว่า “ท่าทางศึกนี้ใกล้สิ้นสุดแล้ว อานุภาพที่แฝงในกิเลนสายฟ้าเหนือกว่ากระบี่หนึ่งขั้น เสียดายที่สวีเสี่ยวหลานใช้กระบวนท่าที่น่ากลัวยามรบกับซูเฉี่ยนอวิ๋นไปแล้ว ใช้ได้เพียงครั้งเดียวในระยะเวลาอันสั้น ไม่อย่างนั้นก็ยังมีโอกาสชนะจั่วชิวปิง”
บนพสุธา ปราณกระบี่ที่ยาวร่วมร้อยจั้งฉีกทึ้งปฐพีในพริบตา พุ่งใส่กิเลนสายฟ้าขนาดมหึมาด้วยอานุภาพที่องอาจหาญกล้า
ใบหน้าของจั่วชิวปิงฉายรอยยิ้มบางๆ แล้ว เขารู้ว่าศึกนี้จะสิ้นสุดแล้ว และชัยชนะนั้นเป็นของเขา
สวีเสี่ยวหลานหน้าซีด แต่ใบหน้ากลับทระนงยิ่ง แม้ในเสี้ยววินาทีสุดท้าย นางก็จะไม่ยอมก้มหัว
ชั่วขณะที่ปราณกระบี่ประสานงากับกิเลนสายฟ้า จู่ๆ กิเลนสายฟ้าก็คล้ายกับพบเจอสิ่งที่น่ากลัวอย่างมหันต์ หันหลังหนีเตลิดเปิดเปิง!
สวีเสี่ยวหลานชะงักงัน จั่วชิวปิงอึ้งไปแล้ว
กิเลนสายฟ้าถูกปราณกระบี่เพลิงอสนีไล่กวด จากนั้นกระโจนใส่จั่วชิวปิง
“หยุดเดี๋ยวนี้นะ คนกันเอง!” จั่วชิวปิงปล่อยพลังส่วนตน หมายอยากควบคุมกิเลนสายฟ้า ขณะเดียวกันก็ตะโกนลั่น น้ำเสียงเจือความหวาดกลัว
กิเลนสายฟ้าไม่หยุดยั้ง ทลายพลังของจั่วชิวปิง จากนั้นชนชุ
