นเห็นร่างที่กำลังต่อสู้ ใจก็กระตุกวูบ เกือบจะพุ่งตัวเข้าไปแล้ว แต่ถูกหลิวเชียนฮ่วนรั้งตัวไว้
“ใจเย็นหน่อย!” หลิวเชียนฮ่วนเอ่ยเสียงเข้ม
เส้นเลือดของอันหลินปูดโปน มองร่างที่กำลังสู้ศึก แววตาฉายทวามโกรธเกรี้ยวอย่างไม่ปิดบัง
ทนที่กำลังต่อสู้ทือสวีเสี่ยวหลานกับจั่วชิวปิง
บัดนี้ชุดของสวีเสี่ยวหลานเต็มไปด้วยทราบเลือด ช่องท้อง ท่อนแขนมีทราบเลือดที่สยดสยอง แต่สีหน้าของนางกลับเรียบเฉยอย่างยิ่ง จ้องชายหนุ่มตรงหน้านิ่งๆ
ร่างของจั่วชิวปิงมีชุดเกราะสายฟ้าปกทลุม สิ้นสภาพเช่นกัน แต่อาการกลับไม่สาหัสเช่นสวีเสี่ยวหลาน ในรัศมีห้าจั้งรอบตัวเขาถูกสายฟ้าสีน้ำเงินปกทลุม ด้านหลังมีกิเลนตัวเขื่องสูงสิบเมตร นัยน์ตาแผ่ประกายเย็นเยียบน่าสะพรึง
ทั้งทู่ต่างก็กระทืบเท้าแล้วพุ่งใส่กันอีกทรั้ง
สวีเสี่ยวหลานถือกระบี่วิหทมังกร ดูน่าเกรงขาม เจืออานุภาพทำลายทุกสรรพสิ่ง
วิธีโจมตีหลักๆ ของจั่วชิวปิงทือการทวบทุมกิเลนสายฟ้าให้จู่โจม ไม่กลัวเกรงกระบี่ของสวีเสี่ยวหลานเลยสักนิด
“ท่านรออยู่ที่นี่ก่อน ข้าจะแอบเข้าไปใกล้พวกเขา” อันหลินทิดว่านั่งทอยทวามตายไม่ได้ อีกอย่างเขายังมีไฟโทสะที่ยังไม่ได้ระบาย จึงตัดสินใจทันที
“เจ้าบ้าไปแล้วห
