เป็นเพราะข้าทุ่มเทกับหนทางของตนมากไป หนึ่งใจเพื่อมรรคา แม้ตายก็ไม่เสียดาย…”
อันหลิน “พูดภาษาคน!”
หยินสี่ระอาใจ “ข้ากินยาวิเศษกินยาเซียนมากเกินไปน่ะสิ เจ้าคิดว่ารูปร่างของข้ามาได้อย่างไรล่ะ แต่เพื่อวิถียาที่ข้าแสวงหา ข้าจะไม่ยอมแพ้ในเส้นทางนี้!”
อันหลินมองรูปร่างอ้วนกลมของหยินสี่ เพิ่งเฉลียวใจ เนื้อพวกนี้มาจากยาวิเศษกับยาเซียนทั้งนั้นเลยเหรอ! ต้องใช้เงินไปเท่าใดกัน!
เขาสูดหายใจเข้าดังเฮือก ไม่พูดมากความ ประสานมือขออำลา
เรื่องเลื่อนสู่ขั้นกลางของระดับแปลงจิตคงจะต้องเลื่อนออกไปก่อน
อันหลินกลับมาที่บ้านพัก ย่อยฤทธิ์ยาที่เหลือภายในร่างกายต่อ กินยาเซียนทีเดียวสามเม็ด เป็นประโยชน์ต่อร่างกายอย่างมาก สิ่งเป็นประโยชน์มากที่สุดก็คือ เพลิงเทวะในร่างกายได้รับการยกระดับ อีกอย่างก็คือน้ำหนักของทารกทองอยู่ที่ 1.82 แล้ว อีกแค่ก้าวเดียวก็สำเร็จภารกิจแล้ว
กระต่ายจันทรากำลังนอนอุตุอยู่ในห้องเล็กๆ ปากยังละเมอพึมพำว่า ‘มันฝรั่งทอดอร่อย…ไม่กลัวอ้วนอีกต่อไป’ อีกด้วย
อันหลินไม่รบกวนการพักผ่อนของกระต่ายจันทรา ในใจใคร่ครวญว่าจะทำภารกิจที่ลำบากยากเข็ญนี่อย่างไร
เมื่อขาดเงิน คนแรกที่เขานึกถึงก็คือ หลินจวิ้นจวิ้
