อันหลินถอนหายใจอย่างระอาใจ มือขวาอุ้มทารกสีทอง ไม่รู้จะทำอย่างไร
ครู่ต่อมา จู่ๆ เขาก็บังเกิดความคิด หยิบไก่ย่างตัวหนึ่งออกจากแหวนมิติ สั่งทารกสีทองว่า “รีบกินเข้าไป”
ทารกสีทองหดตัว เม้มปากแน่น ส่ายหน้าประหนึ่งกลองป๋องแป๋งก็ไม่ปาน
หยินสี่กลับพูดแทรกเข้ามาในตอนนั้นว่า “สหายอันหลิน เจ้าทำเช่นนี้ไม่ถูกนะ เด็กเล็กปานนี้ ต้องให้นมสิ!”
อันหลินกลอกตา พูดอย่างไม่สบอารมณ์ว่า “ท่านมีนมหรือ”
“ข้ามีสิ!” ดวงตาของหยินสี่ฉายประกายประหลาด ราวกับวางภารกิจที่ยิ่งใหญ่อย่างยิ่งบางอย่าง หยิบขวดนมออกจากแหวนมิติด้วยความจริงจังแล้วพูดว่า “นี่เป็นนมวัวตราวัวเซียนของทุ่งเลี้ยงสรวงสวรรค์ที่ราชาปีศาจวัวดูแลบ่มเพาะด้วยตัวเอง รสชาติสดใหม่ บริสุทธิ์ไร้สารพิษ สารอาหารสูงมาก...”
เขาพูดพลางใช้พลังเซียนเสกให้ปากขวดกลายเป็นจุกนม ขยับเข้าไปใกล้อันฉีหลิน พูดอย่างตื่นเต้นว่า “เด็กดี…ดื่มสักหน่อย อร่อยมากเลยนะ…ดื่มๆ ๆ…”
อันฉีหลินเห็นขวดนมเข้ามาใกล้ขึ้นเรื่อยๆ ก็ตกใจจนกรีดร้อง มือขวาตะปบอากาศทันที
ตูม
ตามมาด้วยเสียงระเบิด กระแสไฟสีทองทะลวงมิติพร้อมกับอานุภาพที่ท่วมท้น ทำให้ขวดนมกับนมวัวภายในสูญสลายไปในอากาศ แม้แต่มือของหยินสี่ก็ถูกกร
