รือ!”
อันหลิน “…”
หยินสี่รู้เพียงว่าอันหลินบรรลุระดับแปลงจิตแล้ว ไม่ทราบเรื่องที่อันหลินคายทารกออกมา เมื่อเห็นภาพนี้ในตอนนี้ ก็รู้สึกว่าได้เปิดโลกทัศน์
พันธนาการบางอย่างทลายอีกหน เขาเห็นทัศนียภาพที่ไม่เหมือนเดิม!
อันหลินอุ้มทารกสีทองขึ้น ชี้แจงอย่างหนักแน่นว่า “กินยาให้กำเนิดลูกไม่ได้ นี่เป็นวัตถุวิเศษที่โผล่มาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ยระหว่างที่ข้าทะลวงระดับแปลงจิต”
หยินสี่ได้ฟังนัยน์ตาก็วาวโรจน์ เอ่ยเสียงสั่นเครือว่า “ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้นี่เองๆ…หรือนี่จะเป็นพลังจิตยา วิถีแห่งยาแปลงจิตในตำนาน!”
ครั้งนี้เป็นอันหลินที่ตะลึงงัน เขาเป็นคนที่ไม่มีพลังส่วนตน ตอนนี้มีคนที่เชื่อมโยงทารกสีทองกับพลังส่วนตัวเข้าด้วยกันแล้ว มันทำให้เขาตกใจยิ่งนัก
คุณพระ ชี้แจงแบบนี้ได้ด้วยเหรอ ดูเหมือนพอจะมีเหตุผลอยู่บ้าง!
“ไม่รู้ว่าผู้อาวุโสหยินสี่จะอธิบายให้ข้าหน่อยได้ไหมว่าพลังจิตยา วิถีแห่งยาแปลงจิตคืออะไร” อันหลินถามอย่างตื่นเต้น
หยินสี่กะพริบดวงตากลมโตปริบๆ ท่าทางงุนงง “ข้าจะรู้ได้อย่างไร นี่เป็นศัพท์ที่ข้าตั้งขึ้นมามั่วๆ เอง! ควรจะเป็นผู้อาวุโสอันหลินที่อธิบายเรื่องนี้ให้ข้าฟังไม่ใช่หรือ”
อันหลินแน่นหน้าอก ให้เราอธิบายงั้นเหรอ
เขามองทารกสีทองที่กำลังดูดนิ้วซึ่งหยุดร้องไห้ไปแล้ว อดรู้สึกเศร้าสลดไม่ได้
รองผู้อำนวยการอวี้หัวไม่รู้ เจ้าอัปลักษณ์ก็ไม่รู้…หนทางที่เขาเดิน บิดเบี้ยวถึงขั้นที่แม้แต่ตัวเองก็ไม่เข้าใจแ
