่ายขี่อิฐสีดำกับสากหยกเหาะไปทางชั้นเมฆที่อยู่นอกรั้วสำนัก
พระอาทิตย์ลอยเด่นกลางนภา ปุยเมฆขาวใต้ฝ่าเท้า อันหลินกับกระต่ายจันทรายืนกระตุ้นกำลังภายในอยู่ข้างกันบนก้อนเมฆ
อันหลินสัมผัสได้ว่ามีกระแสอุ่นก่อตัวในช่องท้อง จากนั้นแผ่ซ่านไปทั่วสรรพางค์กายอย่างรวดเร็ว
หลังจากนั้น ร่างกายของเขาก็เหมือนกับลุกไหม้ ร้อนรุ่มอย่างยิ่ง
ภายใต้การกระตุ้นของกำลังภายใน พลังงานที่ร้อนระอุไหลเลียบตามเส้นชีพจรมาบรรจบกันที่ปากของเขา
อันหลินกับกระต่ายจันทราสบตากัน ต่างก็เห็นความหวั่นวิตกในสายตาของอีกฝ่าย
จากนั้นหนึ่งคนหนึ่งกระต่ายก็เบนสายตาออก ทอดมองไกลออกไปพร้อมกัน และอ้าปากกว้างพร้อมกัน
ครืน
ปากของอันหลินระเบิดเสาพลังงานสีทองที่น่ากลัวอย่างยิ่งออกมา ทอดไปยาวหลายลี้ ทลายชั้นเมฆสีขาวในพริบตา ประหนึ่งธารเพลิงที่ทะลวงชั้นฟ้า แผดเผามิติจนบิดเบี้ยว
ปากของกระต่ายจันทราเองก็ระเบิดเสาพลังงานสีทองเช่นเดียวกัน เสาพลังงานน่าสะพรึงกว่าที่อันหลินปล่อยออกมามากกว่าสิบเท่า อันหลินที่อยู่ข้างกายถูกคลื่นที่ยิ่งใหญ่กระแทกจนกระเด็น
ครืน เสียงแผดร้องสะเทือนฟ้าดังขึ้น เสาแสงสีทองแผ่ออกไปไม่รู้ตั้งกี่ลี้ ชั้นเมฆในรัศมีหลายสิบลี้ถูกคลื่นกระแทกที่น่ากลัวสะเทือนจนแตกซ่าน บนทิศทางของเสาเพลิง ถึงขั้นว่ามีรอยแยกปานใยแมงมุมถี่ยิบ แผ่กระจายกลิ่นอายทำลายล้าง
กระต่ายจันทราเดาะปากที่มีควันโขมง พูดเสียงกังวานว่า “ร้อนจะตายแล้ว!”
อันหลินหายใจ
