อันหลินเคาะประตูห้องพี่เฉิง เมื่อเปิดออกก็เห็นพี่เฉิงที่หล่อเหลางามสง่า
“โอ้โฮ พี่เฉิง! เจ้าทำอะไรอยู่เนี่ย!”
เมื่ออันหลินเห็นเซวียนหยวนเฉิง ก็ยืนอึ้งกับที่พลางร้องเสียงหลง
ตอนนี้เซวียนหยวนเฉิงใส่ชุดทหารสีเขียวเข้ม รูปร่างกำยำ ดาวสีทองบนหัวไหล่แวววาว แลดูน่ายำเกรง ค่อนข้างทรงพลัง แต่นี่ไม่ใช่ประเด็นสำคัญ สำคัญที่ทำไมพี่เฉิงถึงใส่ชุดทหาร!
เมื่อเห็นความตกใจบนใบหน้าอันหลิน เซวียนหยวนเฉิงก็หน้าแดงอย่างที่เกิดขึ้นได้น้อย ชี้แจงว่า “อันหลิน นี่เป็นชุดที่หวงซานซานมอบให้ข้า นางบอกว่าชุดนี้ใส่แล้วทรงพลัง ข้าก็เลยลองดู บุคลิกดูดีขึ้นมากจริงๆ ด้วย…”
อันหลินสูดหายใจเข้าลึก นี่หรือบุคลิกดูดีขึ้น นี่มันบิดเบี้ยวแล้วไหมเล่า! จากเซียนที่สูงส่งไร้ราคีกลายเป็นทหารรักษาแผ่นดินไปเสียแล้ว! ได้รับผลกระทบจากระเบิดนิวเคลียร์มากเกินไป จะเข้าสู่เส้นทางทหารแล้วหรือ
เซวียนหยวนเฉิงพูดอย่างจริงจังว่า “ชุดนี้แก้ไขจิตวิญญาณของลูกศิษย์ในสำนักได้ ข้าคิดว่าลองขายให้สำนักได้…”
มุมปากอันหลินกระตุก จินตนาการภาพที่ลูกศิษย์ทั้งหลายของสำนักสวมชุดทหารขี่กระบี่เหินเวหา ใช้พลังเซียนต่างๆ จึงอดพูดไม่ได้ว่า ดึงดูดใจมากจริงๆ
เซวียนหยวน
