เฉิงเชิญอันหลินเข้าห้อง เริ่มบรรยายความคิดจะเปลี่ยนแปลงจิตวิญญาณของสำนัก จากเครื่องแต่งกายไปจนถึงระเบียบวินัย ค่อยเลื่อนระดับเป็นการปลูกฝังจิตสำนึกร่วมของสำนัก สุดท้ายก็ขยายจากจิตวิญญาณนักรบของแดนมนุษย์เป็นจิตวิญญาณเซียนของสำนัก
อันหลินยิ่งฟังก็ยิ่งรู้สึกว่ายอดเยี่ยม เพราะพี่เฉิงพูดได้มีเหตุผลเหลือเกิน!
สมกับเป็นอัจฉริยะ มีความคิดบรรเจิด สำนักนิวเคลียร์กำลังรุ่งโรจน์ขึ้นช้าๆ แล้ว!
สุดท้ายอันหลินก็มอบขนมไหว้พระจันทร์ชิ้นหนึ่งให้เซวียนหยวนเฉิง
เซวียนหยวนเฉิงก็ไม่อิดออด รับไว้อย่างผ่าเผย เพียงแต่จดจำน้ำใจนี้ไว้ในใจ
จากนั้นอันหลินก็ไปที่บ้านพักของซูเฉี่ยนอวิ๋น
ปรากฏว่าหญิงคนนี้มีขนมไหว้พระจันทร์กินทุกเทศกาล ตรุษจีนกินขนมไหว้พระจันทร์ เทศกาลโคมไฟก็กินขนมไหว้พระจันทร์ เทศกาลไหว้บ๊ะจ่างก็กินขนมไหว้พระจันทร์ แม้แต่เทศกาลเก้าคู่ก็ยังมีขนมไหว้พระจันทร์ให้กิน!
อ๊าก ทำไมไม่กินขนมไหว้พระจันทร์ในเทศกาลเชงเม้งด้วยเลยล่ะ
ซูเฉี่ยนอวิ๋นบอกว่า “เทศกาลเชงเม้งกินน้ำผึ้งดอกหอมหมื่นลี้ สรรพคุณดีกว่าขนมไหว้พระจันทร์เสียอีก”
สะบัดสะบิ้ง!
ขนมไหว้พระจันทร์ของอันหลินมอบให้ไม่ได้แล้ว ทำได้แค่สอนภาษาต่างประเทศให้ซูเฉี่ยนอวิ๋น
คร
