ึ่งชั่วยามต่อมา เขาก็กลับมายังบ้านพัก ถามกระต่ายจันทราว่าปีหนึ่งได้กินขนมไหว้พระจันทร์กี่ครั้ง
กระต่ายจันทราบอกปีละครั้ง ได้กินแค่ในเทศกาลไหว้พระจันทร์
อันหลินถามต่ออีกว่า “แล้วทำไมซูเฉี่ยนอวิ๋นถึงได้กินปีละห้าครั้งล่ะ”
กระต่ายจันทราได้ยินประโยคนี้ นัยน์ตาก็เปียกชุ่ม ก้มหน้าก้มตาแทะแครอท เงียบกริบไม่พูดไม่จา
เมื่อเห็นท่าทางของกระต่ายจันทรา อันหลินนับว่าสบายใจขึ้นมาหน่อย
เช้าวันต่อมา อันหลินก็ขอลา มุ่งหน้าเหาะไปยังราชวังดุสิต
ณ ราชวังดุสิต อันหลินตรงดิ่งไปหาหยินสี่
หยินสี่ให้อันหลินอยู่ในรายชื่อแขกคนสำคัญแล้ว ฉะนั้นต่อให้ไม่ได้แจ้งเจตนา ก็ไปหาเขาที่ห้องปรุงยาได้โดยตรงเลย
“สหายอันหลิน ยินดีกับเจ้าด้วยที่บรรลุระดับแปลงจิตสำเร็จ หลายวันนี้ยุ่งอยู่กับการปรุงยา ปลีกตัวไปแสดงความยินดีกับเจ้าไม่ได้เลย ละอายใจจริงๆ ขออภัยด้วยที่ทำให้เจ้าต้องมาที่นี่เสียเอง” เมื่อหยินสี่เห็นอันหลินมาเยือน ใบหน้าก็ฉายความดีใจ เป็นฝ่ายปรี่เข้ามาต้อนรับ
“ผู้อาวุโสหยินสี่เกรงใจกันแล้ว” อันหลินมองหยินสี่แวบหนึ่ง รูปร่างอ้วนกลมขึ้นอีกไม่น้อย แต่การเคลื่อนไหวยังคล่องแคล่วไม่ด้อยกว่าวันวานเลย ยอดเยี่ยมจริงๆ
เขาพูดต่อว่า “
