ขนมไหว้พระจันทร์ เจ้าก็ยังยอมแบ่งข้าครึ่งหนึ่ง ข้าจะพูดอะไรได้อีก…ไม่ต้องห่วง น้ำใจของสหายอันหลิน ข้าจะจดจำไว้!”
หากจะพูดถึงคุณค่าทางสรรพคุณของขนมไหว้พระจันทร์ อาจเทียบเท่ายาเซียนทั่วไป แต่มูลค่าที่แท้จริงของมันไม่ได้มีเพียงเท่านี้ เพราะฉางเอ๋อจะมอบขนมไหว้พระจันทร์ให้ใครล้วนขึ้นอยู่กับอารมณ์ คนในสรวงสวรรค์ที่มีวาสนาได้กินนั้นมีเพียงหยิบมือ คุณค่าของขนมไหว้พระจันทร์จึงสูงอย่างยิ่ง!
อันหลินยิ้มละมุน อยากลูบหลังของหยินสี่ แต่กลับทำได้เพียงลูบแขนของเขา
ด้วยเหตุนี้ ทั้งคู่จึงกอดกันอย่างรักใคร่อยู่พักหนึ่ง
อันหลินคิดไม่ถึงเลยว่าหยินสี่จะตื้นตันปานนี้ และไม่รู้ว่าเขาซาบซึ้งกับความจริงใจที่เจ้าครึ่งหนึ่งข้าครึ่งหนึ่ง หรือซาบซึ้งกับขนมไหว้พระจันทร์ที่เลอค่าของฉางเอ๋อ ตื้นตันใจอย่างยิ่ง ร้องไห้เหมือนเด็กหนักสามร้อยชั่ง
“เอาละๆ สหายหยินสี่ ข้ายังมีอีกเรื่องที่อยากถามท่าน” อันหลินจำใจต้องเป็นฝ่ายยุติบทโศกนี้ลงแล้วพูดอย่างระอาใจ
“อยากถามอะไร ว่ามาเลย ถ้าข้ารู้จะบอกเจ้าแน่นอน!”
สายตาที่หยินสี่มองอันหลินเป็นมิตรอย่างยิ่ง ทำให้อันหลินไม่ค่อยชิน
“ที่จริงก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร แค่อยากถามว่ามียาอะไรที่ทำให้ฤทธิ์ยาแผ่ซ่านไปที่ทะเลปราณโดยตรง ก่อตัวเป็นกลุ่มพลังงานหรือไม่” อันหลินนึกถึงลักษณะพิเศษในวันนั้นแล้วเอ่ยถาม
หยินสี่สูดหายใจเข้าลึก ประกายในดวงตาสว่างไสวยิ่งกว่าก่อนหน้านี้ “หรือสหายอันหลินจะแสดงก
