ต้าไป๋เห็นฉากนี้ เริ่มยืดอกเชิดหน้าเดินเข้ามา
“เจ้ากระต่าย ถ้ามาอยู่ที่นี่ ต้องปฏิบัติตามกฎมาก่อนเป็นพี่มาทีหลังเป็นน้อง เจ้าเป็นได้แค่ที่ห้า ข้าเป็นที่สอง ปกติเจ้าต้องเรียกข้าว่าพี่ไป๋ เข้าใจไหม โฮ่ง!” ต้าไป๋มองกระต่ายจันทราแล้วแสยะยิ้ม
ดวงตาดุจลูกแก้วสีทองของกระต่ายจันทราฉายแววเย็นเยียบ สากหยกตำสมุนไพรปรากฏในมือ แบกขึ้นบ่าแล้วขำเบาๆ “เหอะๆ อย่างเจ้ามีสิทธิ์จะอยู่หน้าข้าด้วยหรือ”
“เจ้ากระต่ายมาใหม่ ที่นี่ไม่มีฉางเอ๋อคุ้มกะลาหัวเจ้า ท่าทางจะใช้ไม้อ่อนไม่ได้ ตอนนี้ข้าจะให้เจ้าได้เห็นอิทธิฤทธิ์ของพี่ไป๋! โฮ่ง!” ต้าไป๋ไม่ยอมอ่อนข้อ สวมกรงเล็บปราณทลายสวรรค์ ตวัดกลางอากาศใส่กระต่ายจันทรา ลำแสงเย็นเยือกแหวกอากาศมาพร้อมกับเสียงหวีดหวิว
“เจ้าสุดยอดหรือ ข้าจะฟาดเจ้าให้เป็นหมาง่อยเลย!” กระต่ายจันทรากวัดแกว่งสากหยก กระโดดใส่ต้าไป๋
“เจ้ากระต่ายอย่าโอหัง ข้าจะสอนให้เจ้าเป็นกระต่ายที่ดี โฮ่ง!” ต้าไป๋ตะโกนกร้าว กระโจนใส่กระต่ายจันทราเช่นเดียวกัน
อันหลินยืนดูอยู่ข้างๆ เรื่องนี้เขาคร้านจะยุ่งเกี่ยว
ด้วยเหตุนี้ศึกนี้จึงเริ่มขึ้น
ปึกๆ ๆ…ปักๆ ๆ…ตึกๆ ๆ…ผลัวะๆ ๆ…
…
สงครามปิดฉาก
ต้าไป๋นอนแผ่หลาบนพื้นด้วยใบหน้าที่ปูดบวม กระต่าย
