การบำเพ็ญเซียนให้พวกเราไม่ใช่หรือ…”
“ข้ามอสนีทองอนัตตา เห็นอสนีทองอนัตตาเป็นของเล่น สุดท้ายยังให้กำเนิดสิ่งมีชีวิตที่ยิ่งใหญ่…นี่เป็นการสร้างมุมมองใหม่ให้กับข้าเลย!”
“ข้าไม่สามารถสรรหาคำไหนมาบรรยายความรู้สึกของข้าได้เลย ตอนนี้แค่อยากคุกเข่าให้พี่อัน!”
“อ๊าก...ตื่นเต้นมากเหลือเกิน พวกเราอยู่ในรั้วสำนักเดียวกับตำนานที่ยังมีลมหายใจ!”
…
ด้วยเหตุนี้ ‘อันหลินข้ามอสนีบาต’ จึงกลายเป็นหัวข้อสนทนายอดนิยมของสำนักในระยะนี้
หลังอันหลินพักรักษาตัวไปสองวัน ก็กลับมาเรียนตามปกติ จากนั้นอันหลินที่เดินเหินในรั้วสำนักก็พบว่า ชื่อเสียงของตนเองมาถึงขั้นที่น่ากลัวอย่างยิ่งแล้ว เจอแฟนคลับตัวยงระหว่างทางบ่อยครั้งแล้วหวีดร้องทำเขาตกใจ
แน่นอนว่าเสียงกรีดร้องไม่ใช่เจตนา เพียงแต่พวกเขาตื่นเต้นเกินไป…
แวดวงมรรคเทศนา แวดวงเพื่อน จดหมายรักถาโถมเข้ามาปานหิมะถล่ม แน่นอนว่าอันหลินไม่เสียเวลาไปอ่านของพวกนี้มากนัก เพราะมันมากเหลือเกิน อ่านไม่หมดจริงๆ! อืม อย่างมากก็อ่านจดหมายรัก…
ภารกิจเพิ่มน้ำหนักอันฉีหลินให้ถึงหนึ่งกิโลกรัมถูกอันหลินพักไว้ชั่วคราว
เขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าจะสื่อสารกับอันฉีหลินอย่างไร ขุนอันฉีหลินให้อ้วนอย่างไร
อัน
