เมื่อเห็นอันฉีหลินระเบิดต่อหน้าต่อตา อันหลินก็หน้ามืด เกือบจะหมดสติ
คนที่เหลือก็หัวใจกระตุกวูบ ต่างก็เบิกตากว้าง
ทุกคนยังไม่ทันได้ตั้งตัวก็เห็นสายฟ้าสีทองที่ระเบิด กลายเป็นดวงแสงพุ่งเข้าไปในร่างของอันหลิน จากนั้นหลอมเป็นหนึ่งเดียว
อันหลินสั่นสะท้าน ความรู้สึกชาวาบแล่นริ้วไปทั่วสรรพางค์กาย ให้ความรู้สึกผ่อนคลายชอบกล
“อันหลิน เจ้าเป็นอย่างไรบ้าง” ทุกคนกรูกันเข้ามา เอ่ยด้วยความสงสัย
“ข้าไม่เป็นไร พูดให้ถูกก็คือ หลังเนื้อตัวชาวาบก็ไม่รู้สึกอะไรแล้ว”
อันหลินโบกมือปัดๆ บอกว่าไม่ต้องห่วง
สวีเสี่ยวหลานยังคงไม่วางใจอยู่ดี “อันฉีหลินน่าจะวิ่งเข้าไปในตัวเจ้าแล้ว เจ้าไม่รู้สึกถึงเขาหรือ”
อันหลินครุ่นคิด จู่ๆ ก็หวนคิดถึงตอนที่อาเจียนอันฉีหลินออกมา เป็นเพราะใช้การสำรวจภายในตรวจสอบทะเลปราณของตัวเอง เมื่อเป็นเช่นนี้ ข้อสันนิษฐานบางอย่างก็ผุดวาบขึ้นในใจเขา
เขาเริ่มสำรวจทะเลปราณของตน ดูว่าข้างในเกิดการเปลี่ยนแปลงอะไรกันแน่ จากนั้นเหตุการณ์ที่ประหลาดก็ทำให้เขาตกอยู่ในความเหม่อลอย
ในทะเลปราณอันกว้างขวางมีแสงทองจางๆ ฉาบทับทั่วทั้งพื้นที่
ทารกที่เนื้อตัวเป็นสีทองอร่าม รายล้อมด้วยกระแสไฟกำลังนอนไขว่ห้างหัวเราะร่าใ
