นทะเลปราณ กระเพื่อมไปตามคลื่น ท่าทางสบายใจเฉิบ
จากนั้นมันก็เริ่มแหวกว่าย เกิดละอองน้ำในทะเลปราณเป็นระลอกๆ
อันหลิน “…”
“อันหลินเป็นอะไรไป”
เมื่อเห็นอันหลินทำหน้าแปลกๆ สวีเสี่ยวหลานที่อยู่ข้างกายจึงเอ่ยถามเสียงนุ่มนวล
อันหลินเบ้ปาก พูดอะไรไม่ออก
“คือ…ทารกทองคนนั้นกำลังว่ายน้ำในทะเลปราณของข้า…”
เงียบ ทุกอย่างเงียบสงัด
ทุกผู้ทุกคนมองอันหลินเงียบๆ กะพริบตาปริบๆ
“อืม ทุกคนฟังไม่ผิด มันเป็นเรื่องจริง! ว่ายทั้งท่ากรรเชียง ท่ากบ ฟรีสไตล์ สนุกเชียวละ” อันหลินพูดต่อ
เซียนกระบี่หลิงเซียวได้ยินก็เงียบงัน รองผู้อำนวยการอวี้หัวได้ฟังก็กุมขมับ
รองผู้อำนวยการอวี้หัวพูดด้วยความตกใจว่า “ทะ…ทะเลปราณว่ายน้ำได้ด้วยหรือ ไม่สิ ต้องบอกว่าทารกทองคืออะไร ทำไมถึงไปว่ายน้ำในทะเลปราณได้!”
อันหลินมองเซียนสวรรค์อวี้หัวด้วยความขุ่นเคือง “ผู้อำนวยการ ตอนนี้ท่านควรจะไขปริศนาแทนข้าไม่ใช่หรือ ทำไมถึงมาย้อนถามข้าล่ะ”
รองผู้อำนวยการอวี้หัว “…”
“เรียกอันฉีหลินออกมาอีกได้ไหม” เซียนกระบี่หลิงเซียวถาม
“เมื่อครู่ข้าลองดูแล้ว สื่อสารไม่ได้…” อันหลินถอนหายใจแล้วเอ่ยขึ้น
“อืม…ข้าคิดว่าอันฉีหลินอาจเกี่ยวข้องกับพลังส่วนตั
