แต่พลังของตัวเอง เช่นนั้นก็คงอัดอั้นจนพลังงานเหล่านั้นระเบิดในร่างกาย!
อันหลินมองปีศาจร้อยอสูรที่บาดเจ็บร่นถอยไป ในใจมีความหวังเกิดขึ้นแล้ว
ที่น่าเสียดายคือ การตอบโต้ครั้งนี้อาศัยวิชาเรียกสายฟ้าและคาถาเพิ่มพลัง ถึงทำให้มันบาดเจ็บสาหัสได้ แต่พลังคาถาหลังจากนี้ของปีศาจร้อยอสูร เขาจะควบคุมอย่างไร
ชั่วขณะที่บาดเจ็บ ลำแสงสีน้ำเงินมากมายก็ฉวยจังหวะโจมตีปีศาจร้อยอสูร
มันเพิ่งถูกโจมตีอย่างหนัก น่าจะยังสับสนงุนงง จึงไม่ได้หลบหลีกแต่อย่างใด
ลำแสงจึงแหวกอากาศ โจมตีร่างของปีศาจร้อยอสูรโดยตรง เมื่อพลังงานระเบิดและกระเพื่อม ลำแสงเส้นนี้ไม่อาจทำลายชั้นมิติของปีศาจร้อยอสูรได้
หน้าอกของปีศาจร้อยอสูรยังมีเลือดทะลักไม่หยุด ทว่าเพียงครู่เดียว บาดแผลก็เริ่มแข็งตัว จากนั้นเลือดเนื้อก็ขยับ สมานกันฉับไวคล้ายกับเผ่าพันธุ์ผีดูดเลือด
อันหลินมองปีศาจร้อยอสูรด้วยสีหน้าที่ขึงขัง พลังงานตอบโต้ที่น่ากลัวเช่นนี้ ทำให้เขาตกที่นั่งลำบากอีกครั้ง
ปีศาจร้อยอสูรก็จ้องอันหลินเขม็งเช่นกัน ในแววตาที่มีแต่ความเย็นเยือกมีความพรั่นพรึงฉาบวาบ ใบหน้าก็เจือความลังเล
เปรี้ยง…
กระแสไฟกลายเป็นแสงอัสนีพุ่งไปหาอันหลิน
อันหลินมองแสงอัสนีที่กะพริ