เข้าอย่างจัง ร่างกายกลับไร้รอยขีดข่วน ดวงตาสีม่วงเย็นเยียบชอบกล ปีกสีแดงขยับเหมือนเนื้อเปื้อนเลือด ชวนให้รู้สึกพรั่นใจ
“ราชสีห์คำราม”
เสียงที่เย็นเยือกประหนึ่งหุบเหวคำรามดังมาจากปากของปีศาจร้อยอสูร
“โฮก!” จู่ๆ คลื่นเสียงสีทึบก็ทะลักออกจากฝ่ามือสีเขียวของมัน เสียงสิงโตคำรามพุ่งมาหาอันหลินด้วยพลังคลื่นเสียงที่ทรงอานุภาพ กระแทกจนอันหลินกระเด็นออกไป!
ปีศาจร้อยอสูรได้เปรียบทันที ขณะที่กำลังจะไล่กวด ลำแสงสีน้ำเงินหลายเส้นก็พุ่งทะลุอากาศมาโดยพลัน
“ย่างเงาอสรพิษ”
ปีศาจร้อยอสูรหยุดตามล่าอันหลิน ย่างฝีก้าวที่พิลึกและปราดเปรียว ร่างกายกลายเป็นภาพติดตา หลบหลีกลำแสงที่ทรงพลังเหล่านั้นในพริบตา และพุ่งมาประชิดตัวต้าไป๋
“หัตถ์ค้างคาว!”
ฝ่ามือสีเขียวแผ่คลุมทั่วร่างของต้าไป๋ ทำเอาต้าไป๋ตกใจจนขี่ลมถอยหลังทันที แต่ฝ่ามือที่กดอากาศกลับสะเทือนจนมันบิดเบี้ยว คลื่นที่ไร้รูปร่างแหวกเวหามา ส่งผลต่อร่างของต้าไป๋ ได้รับแรงกระทบกระเทือบจนร่างของมันยุบลงไป
ต้าไป๋ถูกโจมตีอย่างแรง ร่างกระแทกกับกำแพงเหล็ก
ในตอนนั้นเอง จู่ๆ ฟ้าดินก็พลันมืดลง จากนั้นก็ตามมาด้วยเสียงคมกระบี่หวีดหวิว
อันหลินใช้ท่าเงาพยัคฆ์ของหกกระบวนท่า
